جنگ آمد،ما بودیم و چشمان بی‌خواب.بر در کوفت، در را نگشودیم؛آتش شد، و از دیوار گذشت.بر بام آمد، فانوس شکست،و سقف فروریخت.دل‌ها لرزید،مادرها گریستند،پدرها در خود شکستند.ما در تاریکی ماندیم،نه زخمی التیام یافت،نه چراغی افروخته شد.شب است، و هزار شب است،و هیچ شبی به پایان نرفته.