اینجا دوراونتاش است؛ شهری که اوتّاش‌نَپیریشا در میانهٔ هزارهٔ دوم پیش‌ازمیلاد پی‌افکند. از نمونه‌های کم‌شمار زیگورات‌های بیرون از میان‌رودان.این نمای هوایی منطقِ سازه و شهر را یک‌جا می‌نمایاند: قدرتِ آیینی در مرکز، سامانِ شهری در پیرامون. مربعِ پلکانیِ زیگوراتِ چغازنبیل در میانه نشسته و با سه‌بارویِ هم‌مرکز در آغوش گرفته شده است؛ درگاهِ جنوبی، گذرهای ارابه‌رو و ردیفِ پرستشگاه‌ها در سویِ خاور پیداست. این چینشِ حلقه‌وار «مسیرِ دیدن» را مهارشده به سوی مرکز می‌برد؛ این پیرامون‌چینی، مهندسیِ آیین است؛ شهر، از حاشیه تا میانگاه، فرمانِ تمرکز می‌دهد. شهر، به‌جای بازنماییِ طبیعت، دستورِ دید و آیینِ حرکت می‌نویسد.#زیگورات‌چغازنبیل #خوزستان@Iranian_Architectural