🔴 «ورود ایشان را تضمین می‌کنم، اما خروجش را خیر»✍️ عبدالله ناصریروایتی کوتاه، اما گویا از سرنوشت دک

🔴 «ورود ایشان را تضمین می‌کنم، اما خروجش را خیر»✍️ عبدالله ناصریروایتی کوتاه، اما گویا از سرنوشت دکتر احمد مهدوی دامغانی؛ ادیب، اسلام‌پژوه و استاد برجسته ایرانی که سال‌های پایانی زندگی‌اش را دور از ایران گذراند.عبدالله ناصری می‌نویسد مهدوی دامغانی علاقه فراوانی داشت که گاه برای زیارت امام رضا(ع) به ایران بیاید و دوباره به محل زندگی خود بازگردد؛ اما نگرانی از امکان خروج مجدد، مانع این سفر بود.به روایت ناصری، در دوره ریاست‌جمهوری سیدمحمد خاتمی، او برای فراهم‌شدن این سفر تلاش کرد و سرانجام موضوع را با رهبر جمهوری اسلامی در میان گذاشت.پاسخی که ناصری می‌گوید دست‌کم سه بار شخصاً از خاتمی در محافل خصوصی شنیده، چنین بوده است:«ورود ایشان را به کشور تضمین می‌کنم، اما خروجش را خیر.»یک جمله که شاید بیش از صفحات بسیار درباره معنای غربت ناخواسته سخن می‌گوید.مهدوی دامغانی نه می‌خواست از ایران ببُرد و نه اشتیاقش به بازگشت و زیارت خراسان را از دست داده بود؛ مسئله این بود که بازگشت به وطن می‌توانست به سفری بی‌بازگشت تبدیل شود.تلخی روایت نیز همین‌جاست: برای یک ایرانی، ورود به سرزمین خودش نیازمند تضمین بود و خروج از آن تضمین‌پذیر نبود.احمد مهدوی دامغانی سرانجام در خرداد ۱۴۰۱ در ۹۵سالگی در آمریکا درگذشت؛ دور از سرزمینی که به زبان، فرهنگ، تاریخ و سنت دینی آن دلبستگی عمیق داشت.🔻این خاطره، روایت عبدالله ناصری از سخنی است که می‌گوید در محافل خصوصی از سیدمحمد خاتمی شنیده است.#احمد_مهدوی_دامغانی #عبدالله_ناصری #سیدمحمد_خاتمی#میراث_فرهیختگان#فرهیختگان؛ راهی به رهایی