🔴 عبدالکریم سروش، محمد ملکی و اخراج استادان دانشگاه تهران؛ اسناد چه می‌گویند؟یکی از مناقشه‌های قدیم

🔴 عبدالکریم سروش، محمد ملکی و اخراج استادان دانشگاه تهران؛ اسناد چه می‌گویند؟یکی از مناقشه‌های قدیمی درباره سال‌های نخست انقلاب، نقش محمد ملکی و شورای مدیریت دانشگاه تهران در پاکسازی و اخراج استادان است؛ مناقشه‌ای که یک سوی آن عبدالکریم سروش قرار داشت و سوی دیگر محمد ملکی و برخی همکارانش.سروش گفته بود محمد ملکی در دوران ریاست دانشگاه تهران «یک قلم دویست استاد دانشگاه تهران را اخراج کرد». ملکی در زمان حیات خود این اتهام را رد کرد و از سروش خواست فهرست استادان اخراج‌شده را منتشر کند. حسین صباغیان، عضو شورای چهار نفره مدیریت دانشگاه تهران، نیز روایت سروش را به چالش کشید.اما گزارش تحقیقی «زیتون» اسنادی را منتشر کرده که بخش مهمی از این مناقشه را روشن‌تر می‌کند.📌 سند نخست؛ روایت خود محمد ملکیزیتون به کتاب «دانشگاه تهران و جای پای امپریالیسم آمریکا» نوشته محمد ملکی استناد می‌کند. ملکی در این کتاب نوشته است که پس از پذیرش مسئولیت اداره دانشگاه و به دنبال درخواست آیت‌الله طالقانی برای پاکسازی دانشگاه، کمیته‌های پاکسازی تشکیل شدند.به نوشته خود ملکی، در مرحله نخست بیش از ۷۰ نفر از دانشگاه اخراج شدند؛ افرادی از جمله هوشنگ نهاوندی، سیدحسین نصر، احسان نراقی و شماری دیگر.📌 سند دوم؛ اعتراض وزیر علوم وقتزیتون همچنین تصویر نامه‌ای به تاریخ ۹ مرداد ۱۳۵۸ از علی شریعتمداری، وزیر وقت فرهنگ و آموزش عالی منتشر کرده که در آن به برکناری استادان و کارکنان دانشگاه بدون رعایت ضوابط اعتراض شده و قطع حقوق آنان غیرقانونی دانسته شده است.امضای محمد ملکی بر روی نامه دیده می‌شود و او نامه را برای حسین صباغیان، عضو شورای مدیریت دانشگاه، پاراف کرده است.📌 سند سوم؛ دفاع شورای مدیریت از پاکسازیشاید مهم‌ترین سند، پاسخ تند شورای چهار نفره مدیریت دانشگاه تهران به وزیر باشد.مدیران دانشگاه در این نامه نه‌تنها اصل اخراج‌ها را انکار نمی‌کنند، بلکه از ادامه پاکسازی دفاع می‌کنند و در اعتراض به وزیر می‌نویسند چگونه برای اخراج افرادی چون نهاوندی، نراقی، ودیعی و دیگران سخن از رعایت مقررات به میان می‌آورد.این نامه مربوط به ۱۷ مرداد ۱۳۵۸ است.🔻 اما یک نکته تاریخی بسیار مهماین اسناد مربوط به مرداد ۱۳۵۸ هستند؛ در حالی که ستاد انقلاب فرهنگی حدود ده ماه بعد، در خرداد ۱۳۵۹، تشکیل شد و عبدالکریم سروش یکی از اعضای آن بود.بنابراین دو پرونده را نباید یکی گرفت:پاکسازی استادان دانشگاه تهران در دوره مدیریت محمد ملکی، یک مسئله است و نقش عبدالکریم سروش و ستاد انقلاب فرهنگی در تحولات بعدی دانشگاه‌ها، مسئله‌ای دیگر.اسناد منتشرشده در زیتون، به‌ویژه نوشته خود محمد ملکی و مکاتبات شورای مدیریت دانشگاه، شواهد قابل توجهی در تأیید اصل تشکیل کمیته‌های پاکسازی و اخراج استادان در سال ۱۳۵۸ ارائه می‌کنند؛ هرچند ادعای مشخص سروش درباره «دویست استاد» با اسناد ارائه‌شده در این گزارش اثبات نمی‌شود و سند مورد استناد از «بیش از هفتاد نفر» سخن می‌گوید.این تفکیک برای داوری منصفانه ضروری است؛ نه مسئولیت محمد ملکی در پاکسازی‌های سال ۵۸ باید به‌دلیل اختلاف با سروش نادیده گرفته شود و نه این اسناد می‌تواند به‌تنهایی پاسخی به همه پرسش‌ها درباره مسئولیت سروش در انقلاب فرهنگی سال‌های بعد باشد.گزارش و اسناد در سایت زیتون#محمد_ملکی #عبدالکریم_سروش #انقلاب_فرهنگی #دانشگاه_تهران#میراث_فرهیختگان#فرهیختگان؛ راهی به رهایی