در عصر سرعت و سرگیجه@iranmagazin ما در عصری زندگی می‌کنیم که هر چیز با شتاب می‌گذرد بی‌آنکه فرصت مکث یا معنا یابد.اخبار، نوتیفیکیشن‌ها، پیام‌ها، کلیپ‌ها، تصاویر، صدها صفحه و هزاران صدا…ذهن انسانِ معاصر هر روز در معرض حجمی از اطلاعات است که شاید اجدادش در تمام عمر تجربه نمی‌کردند.سرعت دیگر فقط ویژگی تکنولوژی نیست تبدیل به خُلق ما شده است.کم‌حوصله‌ایم بی‌تمرکز عصبی.می‌خواهیم همه‌چیز زود اتفاق بیفتد پیام بیاید جواب برسد نتیجه دیده شود.تحمل انتظار را نداریمتحمل فکر کردن را همما قربانیان سرعت شده‌ایم سرعتی که ابتدا نوید آزادی می‌داد اما حالا ما را اسیر خود کرده.زود خسته می‌شویم اما نمی‌توانیم متوقف شویم.در این شلوغی مداوم دیگر سکوت معنایی ندارد. اگر سکوتی باشد فوراً با یک پادکست یا موسیقی پرش می‌کنیم.از آرامش می‌ترسیم چون در آن با خودمان تنها می‌شویم و شاید این همان چیزی‌ست که از آن فرار می‌کنیم.اطلاعات بی‌پایان ما را دچار وهم دانایی کرده‌اند. فکر می‌کنیم چون زیاد می‌دانیم عاقل‌تر شده‌ایم!اما این دانستن‌ها سطحی‌ست چون مجالی برای درک عمیق نمی‌یابند.در جهانی که همه‌چیز در حال پخش زنده است ما لحظه‌ای برای زیستن نداریمدر جهانی که هر کس تریبونی دارد کسی نمی‌شنود.در جهانی که می‌توانی همه‌چیز را «بدانی» خودت را گم می‌کنی.