‍ «قصد ورود به جزئیات فنی در مورد تغییرات امتیاز و گیم را ندارم، چرا که تعیین این موارد در حیطه اختی

‍ «قصد ورود به جزئیات فنی در مورد تغییرات امتیاز و گیم را ندارم، چرا که تعیین این موارد در حیطه اختیارات فدراسیون است؛ اما صرفاً جهت بررسی علمی و طرح دغدغه‌های موجود، نکات زیر را به عنوان ستون‌های عملکردی یک ورزشکار حرفه‌ای مطرح می‌کنم:۱. زمان استاندارد هر رالی.۲. زمان استراحت بین رالی‌ها.۳. زمان‌بندی هر گیم.۴. زمان استراحت بین گیم‌ها.۵. زمان قانونی برای وقفه‌ها (مانند برداشتن حوله، رسیدگی به حوادث و غیره).۶. زمان فیزیولوژیک انتقال کاته‌کول‌آمین‌ها از غدد فوق‌کلیوی به عضلات (جهت آمادگی سیستم عضلانی).۷. زمان استراحت بین دو مسابقه.۸. تعداد مسابقات در یک روز.۹. تعیین حداکثر بار تمرینی روزانه، استراحت بین روزها و فرصت بازسازی انرژی.۱۰. زمان لازم برای ریکاوری سیستم عصبی-روانی.۱۱. مدیریت فشارهای عصبی و تکنیک‌های آرام‌سازی (Relaxation).۱۲. تفاوت اثرگذاری مسابقه «تک‌توپه» با «چندتوپه» و تحلیل نبود فرصت استراحت فعال.۱۳. توجه به تفاوت‌های فردی ورزشکاران.۱۴. نقش حیاتی کوچ (راهنمای مسلط به مسائل روانی، فنی، تاکتیکی و داوری).۱۵. استانداردهای سالن، تعداد میزها و جو حاکم بر مسابقه.۱۶. مدیریت استرس‌های محیطی (جت‌لگ، کیفیت خوابگاه و فاصله تا سالن).۱۷. پروتکل‌های گرم‌کردن.۱۸. مدیریت عوامل محیطی (رطوبت، فشار هوا و اقلیم).۱۹. تفاوت استانداردهای توپ تمرینی با توپ مسابقه.۲۰. استانداردهای داوری و نحوه برگزاری مسابقات.۲۱. مدیریت ریکاوری، داروها و مکمل‌های ورزشی.۲۲. زمان استراحت و دوره انتقال بین فازهای آماده‌سازی.۲۳. مدیریت ساعت بیولوژیک بدن (اختلاف ساعت مبدأ و مقصد).۲۴. تمرینات اختصاصی جهت سازگاری محیطی و تطبیق بدن.ادامه نمی‌دهم؛ چرا که نباید در کار متخصصان مربوطه و تیم فنی‌شان دخالت کرد.یا حق،عمیدی»***نتیجه‌گیری کانال:این فهرست که توسط آقای عمیدی مطرح شده است، نه صرفاً یک لیست ساده، بلکه «استانداردهای حداقلیِ» ورزش حرفه‌ای در سطح جهان است. پرسش اساسی اینجاست که آیا فدراسیونِ ما برای مدیریتِ این ۲۴ فاکتورِ حیاتی، برنامه‌ای مبتنی بر علمِ روز دارد، یا موفقیت‌هایِ احتمالیِ ما همچنان بر پایه «اتفاق» و «توان فردی ورزشکاران» رقم می‌خورد؟!«نکته آخر اینکه؛ در تحلیل‌های ورزشی، “مدح و ثنا” به بهانه حفظ حرمتِ پیشکسوتان و کارکنانِ قدیمی، نه یک تحلیل علمی است و نه نشان‌دهنده حرفه‌ای‌گری. این رویه، در واقع استفاده ابزاری از “تاریخ فدراسیون” برای سرپوش گذاشتن بر ناکارآمدی‌هایِ فعلی است.پوشاندنِ خطاهایِ مدیریتی با نقابِ “کسوت”، بازیچه قرار دادنِ اعتبارِ گذشته است. ورزش حرفه‌ای، میدانِ علم و اعداد است، نه میدانِ تعارفاتِ اداری. اگر قرار است به پیشکسوتان احترام بگذاریم، باید اجازه ندهیم عملکردِ ضعیفِ امروز، خاطره‌یِ درخششِ دیروز را در ذهن‌ها مخدوش کند. بیایید به‌جای تملق، به منطق و علم تکیه کنیم.التماسِ تفکر.»https://t.me/iranttf