🪐 از استارلینک تا استارشیلد؛ ایلان ماسک چگونه در حال ساخت یک امپراتوری ماهواره‌ای نظامی است؟در سال ۲۰۲۱، شرکت SpaceX قراردادی به ارزش حدود ۱.۸ میلیارد دلار با دفتر شناسایی ملی آمریکا (NRO) امضا کرد؛ سازمانی که مسئولیت بهره‌برداری از ماهواره‌های جاسوسی آمریکا را بر عهده دارد.هدف این قرارداد، ساخت نسخه‌ای نظامی از شبکه استارلینک بود؛ شبکه‌ای که امروز با نام Starshield شناخته می‌شود.اما تفاوت استارشیلد با استارلینک معمولی فقط در نام آن نیست؛ تجهیزات این ماهواره‌ها اساساً برای مأموریت‌های نظامی و اطلاعاتی طراحی شده‌اند:🔹 تلسکوپ‌های اپتیکی با وضوح بالا برای تصویربرداری🔹 رادارهای دهانه مصنوعی (SAR) برای تصویربرداری در تمام شرایط آب‌وهوایی🔹 تجهیزات SIGINT برای جمع‌آوری و تحلیل سیگنال‌ها و ارتباطات🔹 حسگرهای مادون قرمز برای هشدار و ردیابی پرتاب موشک‌ها🚀 یک جهش عظیم در تعداد ماهواره‌هابر اساس این گزارش، تا اوت ۲۰۲۶ حدود ۲۴۵ ماهواره استارشیلد به مدار فرستاده شده و بخش بزرگی از این پرتاب‌ها تنها طی هشت ماه اخیر انجام شده است.یعنی شبکه اطلاعاتی آمریکا در مدت کوتاهی از چند ده ماهواره به بیش از صد ماهواره رسیده است.اما این تازه آغاز ماجراست.📡 پروژه بعدی؛ صدها ماهواره برای ارتباطات نظامیدر اواخر سال ۲۰۲۵، نیروی فضایی آمریکا سفارش ساخت حدود ۴۸۰ ماهواره مبتنی بر فناوری استارشیلد را برای یک شبکه ارتباطی نظامی جداگانه با نام MILNET مطرح کرد.هدف این شبکه، ایجاد ارتباطات امن و کم‌تأخیر برای عملیات نظامی در سراسر جهان است؛ از کنترل پهپادها گرفته تا هماهنگی ناوگان دریایی و ارتباطات میدان نبرد.اگر این پروژه‌ها طبق برنامه پیش بروند، مقیاس شبکه ماهواره‌ای نظامی آمریکا به سطحی می‌رسد که در گذشته تصور آن دشوار بود.🔴 نسل قدیم ماهواره‌های جاسوسی:تعداد کم، بسیار بزرگ، پیچیده و فوق‌العاده گران‌قیمت.🔵 مدل جدید:تعداد بسیار زیاد ماهواره‌های کوچک‌تر، تولید انبوه، استانداردسازی و پرتاب‌های متعدد با استفاده از موشک‌های قابل استفاده مجدد.این تغییر یک مفهوم مهم را دنبال می‌کند:به‌جای اینکه چند ماهواره فوق‌پیشرفته داشته باشی، صدها ماهواره داشته باش تا از دست دادن تعدادی از آن‌ها هم شبکه را از کار نیندازد.📱 استارلینک؛ فراتر از اینترنت ماهواره‌ایدر کنار Starshield، اسپیس‌ایکس قصد دارد تعداد بسیار زیادی ماهواره Direct to Cell نیز مستقر کند؛ ماهواره‌هایی که امکان اتصال مستقیم تلفن‌های همراه به شبکه ماهواره‌ای را فراهم می‌کنند.اگرچه کاربرد اصلی این فناوری ارتباطی است، اما گسترش چنین شبکه‌ای می‌تواند ظرفیت‌های اطلاعاتی و نظارتی جدیدی نیز ایجاد کند.⚠️ اما یک مشکل بزرگ وجود دارد: وابستگیهرچه شبکه نظامی آمریکا بیشتر به اسپیس‌ایکس وابسته شود، یک سؤال مهم‌تر می‌شود:آیا یک شرکت خصوصی نباید بتواند تا این حد به زیرساخت نظامی یک ابرقدرت مسلط شود؟بر اساس داده‌های مطرح‌شده در این گزارش، بین سال‌های ۲۰۲۲ تا ۲۰۲۴ بخش قابل‌توجهی از ماهواره‌های نظامی آمریکا که به مدار رفتند، با استفاده از ظرفیت‌های ماهواره‌ای اسپیس‌ایکس ساخته یا پرتاب شدند.این یعنی ساختار سنتی که در آن چندین پیمانکار بزرگ در کنار یکدیگر فعالیت می‌کردند، در حال تغییر است و نقش یک شرکت خصوصی روزبه‌روز پررنگ‌تر می‌شود.نمونه مهم این مسئله را می‌توان در جنگ اوکراین دید؛ جایی که دسترسی به شبکه Starlink در برخی مناطق به موضوعی با پیامدهای نظامی و سیاسی تبدیل شد.در نتیجه، وابستگی شدید به یک شرکت می‌تواند خودش به یک نقطه ضعف تبدیل شود.🧠 در نهایت، ماسک دقیقاً چه چیزی می‌سازد؟مسئله فقط ساخت چند صد یا چند هزار ماهواره نیست.آنچه در حال شکل‌گیری است، یک زیرساخت فضایی عظیم و یکپارچه است که می‌تواند ارتباطات، جمع‌آوری اطلاعات، شناسایی، هشدار موشکی و انتقال داده‌های نظامی را در مقیاسی بی‌سابقه به هم متصل کند.اسپیس‌ایکس به‌تدریج در حال تبدیل شدن به یکی از ستون‌های اصلی حضور نظامی آمریکا در مدار پایین زمین است.