#پیام_روز 💠ثروتِ حقیقی و هنرِ کلام در مسیرِ بندگیشخصی که مدام نگاه می‌کند فلانی چه خریده و چه دارد، فقیرانه زندگی خواهد کرد و فقیرانه خواهد مرد؛ پس ثروتِ انسان در جیبش نیست، بلکه در قلبش است!طوری نماز بخوان که گویی آخرین نمازِ توست. تصور کن این نمازی که می‌خوانی آخرین فرصتِ توست و پس از آن تو را در قبر خواهند گذاشت. پس با این دیدگاه، چنان حضورِ قلبی داشته باش که گویی در پیشگاهِ پروردگارت ایستاده‌ای. به خاطرِ ترس از اینکه از مشغله‌ها و حاجاتِ دنیوی عقب بمانی در نمازت عجله نکن؛ تو در برابرِ قاضی‌الحاجات ایستاده‌ای؛ حال، او را رها کرده و در برطرف نمودنِ نیازت به خودت اعتماد می‌کنی؟!آیات را حس کن و در آن‌ها تدبر نما. از خواندنِ سوره فاتحه لذت ببر؛ از حمد و ستایشی که بسیاری از مردم از گفتن و مناجات کردن با آن محرومند؛ از رحمتِ الهی که چطور به تو اجازه داده تا برایش بایستی و عبادتش کنی؛ از مالکِ یوم‌الدین که به پاداشش امید داری و از مجازاتش می‌ترسی؛ از «ایاک نعبد و ایاک نستعین» با پناه بردن از فقرت به ثروتش و از ضعفت به قوتش؛ از «اهدنا الصراط المستقیم» لذت ببر. در آن بیندیش، به پیرامونت بنگر و تأمل کن؛ گاوپرستان، آنان که درخت و سنگ را می‌پرستند، ملحدان و کسانی که دینشان را تحریف کردند به یاد آور؛ آن‌گاه است که می‌فهمی چرا پیامبر (ص) به بلال گفت:«ای بلال! با نماز به ما آرامش بده.»از گفتنِ کلامی که باعثِ عذرخواهی شود، دوری کن. زبانت را نگه دار و احمقانه رفتار نکن. دنیا در حالِ گذر است؛ آن را برایِ مسئله‌ای زودگذر، پاسخی نامناسب و سخنی که دل را برنجاند متوقف نکن تا مجبور نشوی بعد از گفتنش تأسف بخوری و عذرخواهی کنی.بدونِ شک عذرخواهی رفتارِ شایسته‌ای است، ولی زخمِ زبان زدن و گفتنِ سخنانِ نیش‌دار، مانندِ فرو کردنِ میخ در چوب است که با درآوردنش، اثرش از بین نخواهد رفت؛ تأثیرِ زخمِ زبان بر قلب نیز چنین است!برگرفته از کتاب «بر مسیر نبوت»📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید:  🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات