💠 سیرهٔ اقتصادی پیامبر اکرمﷺ (( هیجـدهـــم ربیـع الأوّل ))✍🏻حمزه خان‌بیگی«پرهیز از اسراف و تبذیر؛ هندسهٔ زهد، قناعت و عدالت در اقتصاد نبوی»🔺ادامه بخش اوّلدر خانهٔ نبوی، مصرف، بر پایهٔ سه اصل سامان می‌یافت:🔸اعتدال: نه زیاده‌روی، نه سخت‌گیریِ بی‌حکمت؛ مصرف در حد نیاز، همراه با کرامت، بدون تجمل‌گرایی و تفاخر.🔸شکر نعمت: هر بهره‌برداری از نعمت،با یاد خدا،حمد وشکر همراه بود؛مال،عطای الهی و امانتی برای آزمون دانسته می‌شد.🔸تربیت دل:مصرف،تنها برای رفع نیازظاهری نبود؛بلکه برای تربیت دل،تمرین قناعت وحضور الهی بود.پیامبر، خانوادهٔ خود را به میانه‌روی درمصرف،پرهیز ازتجمل،رعایت حق فقرا واستفادهٔ درست از نعمت‌ها تربیت می‌کرد.اومی‌فرمود:«کُلُوا وَاشْرَبُوا وَلَا تُسْرِفُوا»؛بخورید وبیاشامید،اما اسراف نکنید.این تربیت،خانواده را به کانونی برای رشد اخلاقی ومعنوی تبدیل می‌کرد؛جایی که مصرف،نه ابزار تفاخر، بلکه ابزار تقرب بود وفرزندان،از آغاز،می‌آموختند که مال،وسیلهٔ خدمت وانفاق است،نه میدانِ خودنمایی.﻿درعرصهٔ اجتماعی،پیامبر،اقتصاد را برپایهٔ عدالت،شفافیت وپرهیز ازاسراف سامان می‌داد. او:بازار مدینه را اصلاح کرد؛احتکار را ممنوع ساخت؛تبذیر در اموال عمومی را نهی نمود؛و مردم را به انفاق، زکات و مصرف مسئولانه دعوت کرد.در نگاه نبوی،اسراف دراموال عمومی،بزرگ‌ترین خیانت اقتصادی است؛زیرا جامعه را ازعدالت دور می‌کند و فقرا را محروم می‌سازد. او می‌فرمود:«مَنِ اسْتَعْمَلْنَاهُ عَلَى عَمَلٍ فَرَزَقْنَاهُ رِزْقًا فَمَا أَخَذَ بَعْدَ ذَلِكَ فَهُوَ غُلُولٌ»؛هر کس را بر کاری بگماریم و برایش رزقی قرار دهیم،هرچه افزون بر آن بگیرد،خیانت است.این سخن، اساس اخلاق اقتصادی در حکومت اسلامی است و نشان می‌دهد که مدیریتِ مال، بدون امانت و پرهیز از تبذیر، به فساد و بی‌اعتمادی عمومی می‌انجامد.پیامبر، با سیرهٔ خود، این حقیقت را به یاران می‌آموخت:نعمت، اگر با شکر همراه شود، نور است؛و اگر با اسراف همراه شود، حجاب است.در این افق، پرهیز از اسراف، تمرینی برای دیدنِ نعمت در نسبت با مُنعِم است؛ تمرینی برای آن‌که انسان، در هر لقمه، هر لباس و هر خانه، حضورِ عطای الهی را ببیند و دلش را از وابستگی به ظاهرِ نعمت، به حضورِ باطنِ نعمت منتقل کند. اعتدال در مصرف، سالک را به قناعت، رضا و آرامش می‌رساند و اقتصاد را به میدانِ سلوک و قرب الهی تبدیل می‌سازد. درس‌های امروزین؛ اقتصاد در عصر مصرف‌گراییدرجهان امروز،که مصرف‌گرایی،تجمل‌گرایی،اسراف وتبذیر،به بیماری‌های فراگیر فردی واجتماعی تبدیل شده‌اند، سیرهٔ نبوی، راهی روشن برای اصلاح فرد و جامعه پیشِ روی ما می‌نهد:🔸در خانواده: مصرف را بر پایهٔ اعتدال و شکر سامان دهیم؛ فرزندان را با قناعت، پرهیز از تجمل و احترام به نعمت تربیت کنیم.🔸در جامعه: از تبذیر در اموال عمومی، تجمل‌گرایی در ساختارها و اسراف در پروژه‌ها بپرهیزیم؛ اقتصاد را در مدار عدالت و امانت نگه داریم.🔸در فرهنگ: مصرف‌گرایی را به‌عنوان بیماری روحی و اخلاقی بشناسیم؛ فرهنگِ ساده‌زیستیِ کریمانه و بهره‌برداریِ مسئولانه از نعمت‌ها را ترویج کنیم.🔸در سلوک فردی: مصرف را به عبادت تبدیل کنیم؛ هر بهره‌برداری از نعمت را با یاد خدا، شکر، اعتدال و توجه به حق دیگران همراه سازیم.🔻در این افق، اقتصاد، تنها مسئلهٔ عدد و رقم نیست؛بلکه مسئلهٔ دل و جهت است.سیرهٔ نبوی، جهتِ اقتصاد را به‌سوی خدا، عدالت، کرامت و حضور الهی تنظیم می‌کند و انسان را از اقتصادِ بی‌روح، به اقتصادِ نورانی و مسئولانه منتقل می‌سازد.🔻پرهیز از اسراف و تبذیر، درسیرهٔ اقتصادی پیامبر اکرم ﷺ،حقیقتی ژرف، نورانی و تربیتی است؛حقیقتی که انسان را ازغفلت،تفاخر، مصرف‌گرایی و بی‌عدالتی می‌رهاند و او را به سوی کرامت، عدالت، قناعت و حضور الهی سوق می‌دهد.این سیرهٔ روشن،ما را فرامی‌خواند که اقتصاد را درمدارتوحید سامان دهیم؛مصرف را با شکر همراه سازیم؛نعمت را بامسئولیت بیامیزیم؛وخانواده وجامعه را ازاسراف وتبذیر پاک کنیم.📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید:  🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات