مرکز پژوهش‌های اتاق ایران بررسی کرد؛ در سناریوی «نه جنگ، نه توافق»، نقشه بازرگانی ایران چگونه باید ب

مرکز پژوهش‌های اتاق ایران بررسی کرد؛ در سناریوی «نه جنگ، نه توافق»، نقشه بازرگانی ایران چگونه باید بازطراحی شود؟⭕️ چشم‌انداز تجارت در وضعیت خاکستری🔺 فرض کنیم توافقی میان ایران و آمریکا شکل نگیرد؛ نه جنگی تمام‌عیار در کار باشد و نه توافقی پایدار. آنچه باقی می‌ماند، همان وضعیتی است که از آن با عنوان «تنش پایدار ژئوپلیتیک» یاد می‌شود. در چنین شرایطی، پرسش اصلی این نیست که آیا تجارت ایران متوقف می‌شود؛ بلکه این است که ایران با چه کشورهایی، از چه مسیرهایی و با چه سازوکارهای مالی به تجارت ادامه خواهد داد؟🔺مرکز پژوهش‌های اتاق ایران در گزارشی به این پرسش پاسخ داده است. در شرایطی که روابط ایران و آمریکا در وضعیت «نه جنگ و نه توافق» قرار دارد، بخش خصوصی با ابهام درباره آینده مناسبات اقتصادی مواجه است. از یک‌سو، احتمال توافق و بازگشایی مسیرهای تجاری وجود دارد و از سوی دیگر، خطر ورود دو کشور به دوره جدیدی از تنش‌های ژئوپلیتیک همچنان پابرجاست. در چنین شرایطی مساله اصلی، چگونگی حفظ «بقای ژئواکونومیک» ایران در شرایط تنش پایدار است؛ به این معنا که جریان تجارت خارجی حفظ شود و در عین حال، مسیرهای جدیدی برای فعالیت بخش خصوصی ایجاد شود.🔺تحقق این هدف مستلزم بازنگری در سیاست‌ها و راهکارهایی است که صرفا بر کاهش آثار تحریم متمرکز بوده‌اند و حرکت به سمت سیاست‌هایی است که بتوانند ریسک‌های ناشی از تداوم تنش ژئوپلیتیک را مدیریت کنند. تنوع‌بخشی به شرکای تجاری، استفاده از ظرفیت کشورهای همسایه و مسیرهای منطقه‌ای، تسهیل مبادلات و کاهش هزینه‌های تجارت می‌تواند بخشی از ریسک‌های ناشی از استمرار تنش با آمریکا را کاهش دهد. در نهایت، در سناریوی عدم توافق، سیاست خارجی و اقتصادی ایران باید به گونه‌ای طراحی شود که حتی در شرایط فشار و نااطمینانی، امکان تداوم تجارت و حضور موثر بخش خصوصی در اقتصاد منطقه‌ای و جهانی حفظ شود.💢الزامات توسعه تجارت با شرکای راهبردیروابط راهبردی ایران با کشورهایی مانند چین و روسیه و همچنین عضویت در مجموعه‌هایی نظیر شانگهای، بریکس و اتحادیه اقتصادی اوراسیا، می‌تواند در شرایط تداوم تحریم و تنش‌های ژئوپلیتیک، نقش مهمی در حفظ جریان تجارت خارجی کشور داشته باشد. با این حال، چین و روسیه لزوما مایل به ورود مستقیم به تقابل با آمریکا نیستند و حمایت آنها از ایران بیشتر در چارچوب منافع اقتصادی و راهبردی خودشان تعریف می‌شود. در چنین شرایطی، توسعه مسیرهای تجاری جایگزین اهمیت ویژه‌ای دارد. گسترش تجارت ترکیبی ریلی، زمینی و دریایی با چین از مسیرهای شمالی و شمال‌شرقی می‌تواند به تداوم صادرات و واردات کالاهای اساسی کمک کند. همچنین حفظ و تقویت ارتباط تجاری با روسیه از طریق بنادر امیرآباد، کاسپین و نوشهر در دریای خزر، به‌ویژه برای تامین کالاهای اساسی مانند روغن‌های خوراکی و مواد پتروشیمی، می‌تواند تاب‌آوری تجارت خارجی ایران را افزایش دهد. بر این اساس، اتکا به شرکای راهبردی باید در کنار توسعه مسیرهای متنوع حمل‌ونقل و تجاری دنبال شود تا اقتصاد ایران در برابر فشارهای ژئوپلیتیک آسیب‌پذیری کمتری داشته باشد.💢بستر روابط دوجانبه با چینچین به‌عنوان شریک راهبردی ایران، می‌تواند در شرایط تداوم تنش با آمریکا نقش مهمی در تاب‌آوری تجاری کشور داشته باشد. بخش خصوصی ایران برای ارتقای روابط با چین، حرکت از تامین مالی و پیمانکاری به سمت سرمایه‌گذاری مشترک، توسعه همکاری‌های فناورانه و تقویت پیوندهای اقتصادی را پیشنهاد کرده است. یکی از محورهای اصلی این همکاری، همسویی با افق توسعه چین تا سال‌های ۲۰۳۵ و ۲۰۵۰ و تبدیل ایران به‌ هاب منطقه‌ای خلیج‌فارس و اوراسیا و نقطه اتصال چین به غرب آسیاست. همچنین ایجاد مناطق ویژه همکاری ایران و چین می‌تواند به افزایش صادرات و جذب سرمایه‌گذاری کمک کند.🔵 #ترابرد#روابط_عمومی#انجمن‌حمل‌و‌نقل‌بین‌المللی‌خراسان‌رضوی📲 عضویت در کانال‌های ترابرد:تلگرام: https://t.me/itcakhواتس‌اپ: https://chat.whatsapp.com/GB0OmtFj5yaGJpA9pld5f0?s=qt&p=a&mlu=3روبیکا: https://rubika.ir/joinc/EEDIDDBG0KGQYILXNKBQNWBDKTSBTTJB