سیره و اخلاق رسول خدا (ص) در مواجهه با دشمنان،عفو، گذشت و عدم انتقام‌جویی شخصی: عایشه روایت می‌کند که پیامبر (ص) هرگز به خاطر آزار، جسارت یا آسیبی که به شخص خودشان وارد می‌شد، از کسی انتقام نگرفت؛ بلکه تنها زمانی ایستادگی و خشم می‌فرمود که حرمت‌های الهی پایمال شده باشند که در آن صورت برای رضای خدای عزوجل مجازات می‌کرد (صفحه ۹۱) [۵]. همچنین ایشان هرگز با دست خود کسی (اعم از زن، خادم یا هر فرد دیگری) را تنبیه نکرد و ضربه‌ای نزد، مگر در هنگامی که در راه خدا جهاد می‌کرد (صفحه ۹۱)حلم و بردباری شگفت‌انگیز در برابر تندی مخالفان: در روایات مربوط به رفتار پیامبر (ص) با مخالفان و تندخویان (از جمله در ماجرای دانشمند یهودی، زید بن سعنه، که پیش از اسلام آوردن با خشونت گوشه ردای ایشان را کشید و با لحنی توهین‌آمیز طلبش را مطالبه کرد) نقل شده است که از ویژگی‌های بارز اخلاقی پیامبر (ص) این بود که بردباری‌اش بر جهالت دیگران پیشی می‌گرفت و هر چه تندی و نادانی دشمن بر او سخت‌تر می‌شد، جز بر حلم و شکیبایی پیامبر افزوده نمی‌گردید (صفحه ۸۵)صلابت، قدرت و آراستگی در میدان نبرد: از جعفر بن ابی‌طالب (یا جعفر بن محمد) روایت شده است که رسول خدا (ص) در میدان نبرد و در برخورد با دشمنان بسیار نیرومند، باصلابت، استوار و سرسخت بود( «شديد البطش») (صفحه ۳۵) . همچنین ایشان در مواجهه با دشمنان به آراستگی ظاهر و ابهت نظامی خود توجه داشتند؛ چنان‌که روایت شده پیامبر (ص) جبّه‌ای مخصوص از پارچه طیالسه (که لبه‌های آن با دیباج و ابریشم آراسته شده بود) داشتند که آن را در هنگام رویارویی با دشمن در جنگ‌ها بر تن می‌کردند (صفحه ۲۲۹)پایداری، تضرع و بندگی در آستانه نبرد: امیرالمؤمنین امام علی (ع) تصویر بی‌نظیری از پایداری روحی پیامبر (ص) در شب رویارویی با لشکر دشمن در جنگ بدر ارائه داده و می‌فرماید: «در شب جنگ بدر، همه ما از فرط خستگی خوابیده بودیم و هیچ‌کس بیدار نبود مگر رسول خدا (ص)؛ ایشان در آن شبِ سفر، تمام شب را تا صبح در زیر درختی به نماز، تضرع و گریه ایستاده بود» (صفحه ۴۴۵)صبر و استقامت بر سختی‌ها همانند پیامبران اولوالعزم: پیامبر (ص) همواره خود را ملزم به شکیبایی در برابر کارشکنی‌ها و سخت‌روی‌های دشمنان می‌دانست؛ چنان‌که به عایشه فرمود: «خداوند تبارک و تعالی برای پیامبران اولوالعزم جز صبر بر ناگواری‌های دنیا را نپسندید... و من نیز به خدا سوگند چاره‌ای جز صبر ندارم و همانند آنان صبر خواهم کرد» (صفحه ۶۲۳)بزرگواری و کرامت نفس در برابر تهاجم افراد خشن: در جریان بازگشت از جنگ حنین، وقتی اعراب بادیه‌نشین با بی‌ادبی و هجوم برای غنائم، ردای پیامبر (ص) را کشیدند تا جایی که ردا به درخت خاردار گیر کرد، پیامبر ایستاد و با نهایت بزرگواری و بدون خشم فرمود: «ردایم را به من بازگردانید. به خدا سوگند اگر به تعداد این درختان خاردار نعمت داشتم، همه را میان شما تقسیم می‌کردم و هرگز مرا بخیل، دروغگو یا ترسو نمی‌یافتید» (صفحه ۱۲)