‍ 〇🍂 🍂🔺چاپِ دومِ یازدهمین کتاب از #فروست_کتاب_های_هفتاد با عنوانِ #آن_جا_که_هزاران_بنفش شاملِ شعر

‍ 〇🍂 🍂🔺چاپِ دومِ یازدهمین کتاب از #فروست_کتاب_های_هفتاد با عنوانِ #آن_جا_که_هزاران_بنفش شاملِ شعرهایی از #ابوالفضل_پاشا و پنج نقد بر این مجموعه‌ی شعر در صدوشصت صفحه، به قیمتِ دویست‌وپنجاه‌هزار تومان و به همتِ #نشر_کتاب_هرمز منتشر شد.🔹در این مجال به مقاله‌ی ماشینِ بسطِ میل (شعرِ برگزاریت) نوشته‌ی #حبیب_پیام اشاره می‌کنیم ماشینِ بسطِ میل (شعرِ برگزاریت)در تعبیرِ «دلوز» از زبان، هر کلمه یک لحظه‌ی ناب از یک روی‌داد را نمایش می‌دهد و یک عکس‌العملِ آنی در برابرِ هستی‌ست، یعنی کلمه هر حالتی را که تجربه می‌کند منحصر به لحظه‌یی‌ست که در آن قرار دارد و خبری از اتفاقاتِ قبل و بعد نیست: در لحظه‌ بودن و برگزاریت. در میان بودگی و عدمِ قطعیت، نمودی‌ست که زبان عاری از هر چارچوبِ از پیش‌تعیین‌شده و شکل‌گرفته، در جریانِ برگزاری بدان دست می‌یابد و شعر و زبانیدن، تجلیِ حسی از لحظه‌ی آنیِ خلق شدن است، بدین ‌ترتیب نباید زبان را بر اساسِ سازمانِ زبان‌شناسی تجربه کرد، بل‌که زیستِ تجربه و بسطِ تجربه‌ی زیست است که هر گونه ثَباتی از زبان را می‌گیرد و ساخته ‌شدنِ زبان روندی‌ست که هیچ‌گاه نه به کمال می‌رسد نه متوقف می‌شود. در این روی‌کرد، زباِن شعر یعنی بی‌شمار امکانی که متن در اختیار دارد و به آن شدت می‌بخشد.در فلسفه‌ی دلوز معنا در برابرِ مصداق تعریف نمی‌شود، چرا که دلوز به ‌دنبالِ یافتن یا کشفِ قواعدِ اندیشیدن یا تولیدِ معنا نیست، بل‌که او در جست‌و‌جوی توان‌های اندیشه است. در نگاهِ او، معنا بُعدِ چهارمِ گزاره است و سه بُعدِ دیگر عبارتند از ارجاع، دلالت و اظهار. به گفته‌ی «راخمن»، دلوز فهمِ نویی از معنا ارائه می‌دهد که نه هرمنوتیکی‌ست و نه فرگه‌یی و در آن، معنا یک رخ‌داد و فعل است و صورتِ کلی یا جزیی به قلم‌روِ آن تعلق نمی‌گیرد. 🔺دنباله‌ی این نقد را می‌توانید در چاپِ دومِ مجموعه‌ی شعرِ آن‌جا که هزاران بنفش مطالعه کنید.#جهان_شعر_و_ترجمه 〇🍂|🆔 @jahan_tarjome‌