آیا جهان در دیدِ ادراک ناظر پدید می آید؟ یا ناظر و جهان، پدیداری ای آنی و همزمان است؟ اگر بگوییم جها

آیا جهان در دیدِ ادراک ناظر پدید می آید؟ یا ناظر و جهان، پدیداری ای آنی و همزمان است؟ اگر بگوییم جهان در دیدِ ناظر پدید می آید، ناظر، "علت"، "خالق" و "عامل" جهان در نظر گرفته می شود. این همان فرض و تصوری است که در بسیاری از ادیان و حتی مکاتب عرفانی دیده می شود؛ و این برای ذهن بسیار رضایتبخش است. اما از آنجاییکه در بررسی های علمی فیزیک جدید، نوروساینس و همینطور برخی اتفاقات ناگهانی که در زندگی عده ای از افراد می افتد، مرز مشخصی میانِ ناظر و  جهان نیست و گویی همه چیز، پدیداری ای آنی و همزمان است و ذهن به دنبال چرایی، چیستی و چگونگی می گردد. ذهن، مدام در پی "توصیف" و "داستان" جهان، واقعیت و زندگیست؛ و روایت ها نیز هر چقدر فلسفی تر، علمی تر یا عرفانی تر باشند، برای ذهن جذابترند. بدون توصیف و داستانسرایی، حتی بدون این داستان که "همه چیز آگاهیست" یا "همه چیز یگانگیست"، عملکرد مفهومسازی، معناسازی و توصیف کردن ذهن متوقف می شود و ذهن دیگر خودش را به عنوان ذهن و ذهنیت ها شناسایی نمی کندجَهانِ نو 🌍https://t.me/jahane_no