بی‌پاسخ‌ترین لایهٔ واقعیت همان‌جاست که هیچ تمایزی میان «دیدن» و «ندیدن» شکل نگرفته است؛ جایی که عدم، بی‌آنکه منتظرِ آغاز یا درگیرِ پایان باشد، در آگاهیِ خالص و رها از شکلی می‌آرامد که حتی نیاز ندارد بداند «هست».در غیابِ کاملِ هرگونه آگاهیِ ناظر، حقیقت از قیدِ «پدیدار شدن» رها می‌شود. آن‌جا خلأ، ذهن یا تصویری نیست؛ بلکه کشفِ بی‌واسطهٔ این واقعیت است که اصل، پیش از هر ساختار، شکل یا درکی، کاملاً محقق و بی‌نیاز ایستاده است.وقتی هیچ درک‌کننده‌ای در کار نباشد، عدم در خود فرو می‌ریزد و آنچه باقی می‌ماند، نه پوچی است و نه وجود، بلکه یگانه واقعیتِ لمس‌ناپذیری است که هیچ‌گاه دستخوشِ تعبیر یا تعریف نشده است.آنچه در واژه نمی‌گنجد، نه "هست" است و نه "نیست"؛ بلکه خلوتِ بی‌اندازه‌ای است که هرگز به کمندِ هیچ انگاشتی نیفتاده؛ اصالتی عاری از هرگونه حاشیه، توصیف و دست‌اندازِ واژه‌ها.جَهانِ نو 🌍https://t.me/jahane_no