بی هنگام به این همه ذرت اوباشنگاه کن چگونه روی این همه آتش جلز ولز می کنندو با این همه فیلیکه هوا م

بی هنگام به این همه ذرت اوباشنگاه کن چگونه روی این همه آتش جلز ولز  می کنندو با این همه فیلیکه هوا می  شوندبه چُسی هم نمی ارزندکه شاید به بخت سیاهسفید ببارندو خیال کنندهر آدمی که یال و کوبال نداردبرای هیچ آسمانیپرنده نمی شودبرگرد و به گذشته فکر کننشان به آن نشانآتش می تواندجوخه باشدگوش به فرمانایستادهدست و پا بستهخودش را به زمین سرد می کوبدحالا این پیراهن سوراخ سوراخ شدهبه چه درد این پوکه هایبی کله می خوردکه بیش از آنکهاستفراغ کنندیک تیر توخالی اندکه فقط برای بارانخط و نشان کشیده اندکاش نقاشی با چتری دو نفرهدر یک روزه سرد پاییزی.......درد را  به شکل زندگی می کشید........#جمال_بيگ #فرا_گفتا_ریک