«بحران،جنگ و تاب آوری» به روایت فراگفتاریک به قلم: جمال بیگاین مبرهن است که بحران و جنگ فقط جسم انسا

«بحران،جنگ و تاب آوری» به روایت فراگفتاریک به قلم: جمال بیگاین مبرهن است که بحران و جنگ فقط جسم انسان را تهدید نمی کند، چرا که می تواند نظام واژه ها، روایت ها، حافظه، تخیل و هویت را نیز دچار آشفتگی کند. بنابراین «تاب آوری», در قدم اول، شرط لازم است، اما شرط کافی نیست.در روایت فراگفتاریک، انسان در زمان جنگ میان سه وضعیت قرار می گیرد:۱. «فروپاشی»؛ هنگامی که واژه ها دیگر توان نامیدن واقعیت را از دست می دهند و زبان به سکوت، کلیشه یا خشونت فرو می غلتد.۲. «تاب آوری»؛ مرحله ای که انسان می کوشد دوام بیاورد و از فروپاشی کامل جلوگیری کند. این مرحله ارزشمند است، اما هنوز افقی تازه نمی آفریند.۳. «بازآفرینی»؛ مرحله ای که فراگفتاریک آن را مهم تر از «تاب آوری» می داند. در اینجا ضمن اینکه می کوشد زنده  بماند، و خود را از هر گزندی مصون بدارد تلاش می کند «زبان، معنا و روابط خود را با جهان»  دوباره خلق کند.از این دیدگاه، بحران و جنگ، میدان نبرد روایت هاست. اگر انسان فقط درد را تحمل کند، بحران و جنگ پیروز شده است؛ اما اگر بتواند از دل همان درد، روایت تازه ای از «زندگی، اخلاق، هنر و آینده» بسازد، بحران و جنگ به ماده ی اولیه ی خلاقیت و آفرینش تبدیل می شود.فراگفتاریک بر این باور است که در جنگ، مهم ترین مقاومت، مقاومت واژه هاست. هنگامی که زبان از نفرت، قطبی سازی و حذف دیگری فاصله بگیرد و همچنان توان گفت وگو، همدلی و تخیل را حفظ کند، جامعه نیز امکان بازسازی خود را از دست نمی دهد.از این رو، چاره را فقط تاب آوری نباید دید ، که باید بتواند مجموعه ای از توانایی ها را بوجود بیاورد و با حفظ آگاهی، به بازآفرینی معنا، انعطاف ذهنی، مراقبت از پیوندهای انسانی، نقد روایت های مطلق گرا و آفرینش افق های تازه برای آینده، همت کند و به تحکیم روحیه ی درونی و بیرونی  بپردازد....بنابراین، فراگفتاریک بحران و جنگ را علاوه بر  میدان بقا،  آزمون تکامل زبان و آگاهی می داند. انسانی که فقط بفکر بقا و دوام  آوردن است، ممکن است از بحران و جنگ عبور کند؛ اما بهتر است بفکر تولید معنا باشد، و بحران را نیز دگرگون سازد. از این دیدگاه، عالی ترین پاسخ، به غیر از تاب آوری «آفرینش معنا در دل ویرانی» است؛ جایی که واژه ها، به جای بازتولید خشونت، امکان تولد جهانی انسانی تر را فراهم می کنند....که البته همه ی اینها، مستلزم  ایستادن واژه ها در سمت درست تاریخ است.....زنده باد ادبیات ایران ارادتمند#جمال_بیگ #فرا_گفتا_ریک