درودها جناب بیگِ عزیز و بزرگوار بسیار عالی و خواندنی بود. سپاس از این‌که به اشتراک گذاشتید. منتها ب

درودها جناب بیگِ عزیز و بزرگوار بسیار عالی و خواندنی بود. سپاس از این‌که به اشتراک گذاشتید. منتها به عقیده من این نگره، لزوما نیازی ندارد ملتزم به مانیفست و یا عنوانی خاص مثلا "فراگفتاریک" باشد. شاید این نظرم به این خاطر باشد که اساسا با طرح عناوین برای شعر…درود و سپاس فراوان از نگاه دقیق، صمیمانه و بزرگوارانه شما. جناب مهرداد پیله ور ارجمند از این که با حوصله مقاله را خواندید و نقدتان را با چنین احترام و مدارا بیان کردید، صمیمانه سپاسگزارم.با بخش مهمی از سخن شما همدل هستم؛ تاریخ ادبیات بارها نشان داده است که آنچه در نهایت می ماند، شعرِ اصیل است، نه صرفن نام ها و برچسب ها. اما اگر از «فراگفتاریک» سخن گفته ام، مقصودم فقط نام گذاری برای یک شیوه ی شعری یا تلاش برای جریان سازی به معنای متعارف آن نیست. فراگفتاریک، دست کم در تلقی من، یک نظریه ی بینارشته ای برای مطالعه سازوکار زبان، معنا، ادبیات و نسبت آنها با ذهن، فرهنگ و دیگر حوزه های دانشی است؛ یعنی بیشتر یک چارچوب پژوهشی است تا یک عنوان برای شعر.از این رو، اگر روزی این نظریه بتواند مستقل از نام خود نیز در فهم بهتر زبان و ادبیات نقشی ایفا کند، گمان می کنم به هدف اصلی خود رسیده است. نام ها ممکن است دگرگون شوند، اما اگر ایده ای توان تبیین و گشودن افق های تازه را داشته باشد، مسیر خود را پیدا خواهد کرد.بار دیگر از نقد ارزشمند، نگاه آزاداندیشانه و لطف شما سپاسگزارم. گفت وگوهای محترمانه ای از این دست، سرمایه واقعی ادبیات و اندیشه هستند. ارادتمندزنده باد ادبیات ایران#جمال_بیگ