ناپدیدشدگی قهرییادمان ۳۰ اوت، روز بین‌المللی قربانیان ناپدیدشدگی‌های قهریآگاهی‌بخشی حقوق‌بشریناپدیدش

ناپدیدشدگی قهرییادمان ۳۰ اوت، روز بین‌المللی قربانیان ناپدیدشدگی‌های قهریآگاهی‌بخشی حقوق‌بشریناپدیدشدگی قهری به وضعیتی گفته می‌شود که فردی توسط مأموران دولت یا افرادی که با اجازه، حمایت یا رضایت دولت عمل می‌کنند، بازداشت، ربوده یا از آزادی محروم شود و سپس مقامات، بازداشت یا سرنوشت و محل نگهداری او را انکار یا پنهان کنند؛ به‌گونه‌ای که فرد از حمایت قانون خارج شود.بنابراین، ناپدیدشدگی قهری با یک فرد گمشده معمولی تفاوت اساسی دارد. در اینجا، مسئله فقط ناپدیدشدن یک انسان نیست؛ بلکه مخفی‌کردن سرنوشت و محل او و محروم‌کردنش از حمایت قانون نیز بخشی از ماجراست.این پدیده علاوه بر قربانی، خانواده او را نیز قربانی می‌کند؛ زیرا خانواده نمی‌داند عزیزشان کجاست، زنده است یا مرده و چه بر سر او آمده است.به همین دلیل، حقوق بین‌الملل ناپدیدشدگی قهری را نقضی بسیار جدی علیه حقوق بشر می‌داند و بر حق خانواده‌ها برای دانستن حقیقت تأکید می‌کند.ناپدیدشدگی قهری فقط ربوده‌شدن یا بی‌خبرشدن از یک انسان نیست؛ رنجی است که در آن، خانواده سال‌ها میان امید و سوگ معلق می‌ماند.مرگ، هرچقدر تلخ، دست‌کم یک حقیقت دارد؛ اما ندانستن، انسان را در پرسشی بی‌پایان گرفتار می‌کند:او کجاست؟زنده است یا مرده؟چه بر سرش آمده است؟جامعه‌ی انسانی‌تر، جامعه‌ای نیست که فقط از قربانیان زنده و مرده خود مراقبت کند؛ جامعه‌ای است که هیچ انسانی را در تاریکیِ بی‌خبری رها نکند.گاهی بزرگ‌ترین شکنجه، خودِ درد نیست؛ندانستنِ پایانِ درد است.این روز یادآور کسانی است که ناپدید شدند و خانواده‌هایی که هنوز در انتظار یک پاسخ‌اند. |صفحه رسمی "روز بین‌المللی قربانیان ناپدیدشدگی‌های قهری" در سازمان ملل|@JameahiBehtarBesazim