خیریه؛ کمک‌کردن به چه قیمتبرای پنجم سپتامبر، روز جهانی خیریهآن‌چه اغلب می‌دانیم این است که شرکت در ا

خیریه؛ کمک‌کردن به چه قیمتبرای پنجم سپتامبر، روز جهانی خیریهآن‌چه اغلب می‌دانیم این است که شرکت در امر خیریه صرفا پول‌دادن به نیازمندان نیست. در معنای گسترده‌تر، امر خیریه هر کنشی است که با هدف کاهش رنج، رفع نیاز، حفظ کرامت یا بهبود زندگی دیگران انجام می‌شود؛ از کمک مالی و اهدای غذا گرفته تا آموزش، اهدای وقت و مهارت، حمایت از یک انسان در بحران و حتی دفاع از حقوق کسانی که صدایشان کمتر شنیده می‌شود.▫️آیا خیریه یک امر فردی است؟امر خیریه هرچند ممکن است از تصمیم و احساس یک فرد آغاز شود، اما در یک جامعه سالم، خیریه می‌تواند به یک مسئولیت اجتماعی تبدیل شود؛ یعنی جامعه فقط به "خوب بودن افراد" متکی نباشد، بلکه سازوکارهایی ایجاد کند که فقر، بیماری، بی‌عدالتی و محرومیت را نیز کاهش دهد.▫️آیا خیریه کاری عقلانی است یا حسی؟هر دو. احساس همدلی می‌تواند ما را به کمک‌کردن برانگیزد، اما برای اینکه کمک واقعا مفید باشد، به عقلانیت هم نیاز داریم. ممکن است از دیدن یک کودک گرسنه عمیقا متأثر شویم و پولی به او بدهیم؛ اما شاید همان پول اگر صرف تغذیه پایدار، آموزش یا توانمندسازی خانواده او شود، اثر بیشتری داشته باشد. بنابراین، نیت خوب شرط مهمی است، اما کافی نیست.▫️اثر بخشی امر خیریهخیریه زمانی مؤثرتر است که چند ویژگی داشته باشد:- نیاز واقعی را بشناسد.- کرامت دریافت‌کننده را حفظ کند.- وابستگی غیرضروری ایجاد نکند.- آثار کوتاه‌مدت و بلندمدت آن سنجیده شود.- تا حد امکان به‌جای حل موقت نشانه‌های مشکل، به ریشه‌های آن نیز توجه کند.خیریه فقط "پول دادن" است؟نه؛ می‌توانیم وقت، دانش، مهارت، خون، امکانات، شبکه ارتباطی، توجه و حتی فرصت در اختیار دیگران بگذاریم. گاهی یک ساعت آموزش‌دادن یا معرفی یک فرد به یک فرصت شغلی، از یک کمک مالی کوچک اثر ماندگارتری دارد.▫️چه موقع خیریه می‌تواند به ضدارزش تبدیل شود؟وقتی کمک‌کردن به وسیله‌ای برای تحقیر نیازمند، نمایش ثروت، کسب اعتبار، خریدن وفاداری، دخالت در زندگی دیگران یا فرار از مسئولیت‌های اجتماعی تبدیل شود، دیگر به‌سادگی نمی‌توان آن را "خیر" نامید. حتی کمک‌های فراوان نیز اگر کرامت انسان را قربانی کنند یا به بازتولید نابرابری و وابستگی منجر شوند، ممکن است پیامدهای نامطلوبی داشته باشند.▫️خیریه و فاصله‌ی نیازمندان به ما انسان‌ها معمولا به نزدیکان خود بیشتر کمک می‌کنند. این گرایش طبیعی است؛ خانواده، دوستان، همشهریان و کسانی که با آنها شباهت بیشتری داریم، برایمان ملموس‌ترند. اما اگر خیریه را فقط به دایره نزدیکان محدود کنیم، ممکن است کسانی که از ما دورترند و نیاز بیشتری دارند، اساسا دیده نشوند.شاید بلوغ اخلاقی در خیریه از جایی آغاز شود که از خود بپرسیم: چه کسی بیشتر به کمک من نیاز دارد، نه اینکه چه کسی را بیشتر دوست دارم؟خیریه در بهترین شکل خود، ترکیبی است از دلِ حساس و عقلِ سنجش‌گر؛ هم رنج انسان را می‌بیند و هم می‌پرسد چگونه می‌توان واقعا از آن کاست.شمنا خیرِ واقعی فقط این نیست که چیزی ببخشیم؛ این است که ببینیم بخشیدن ما واقعا چه چیزی را بهتر می‌کند.|جامعه‌ای بهتر بسازیم|@JameahiBehtarBesazim