#الف🏷 فقط کبریت‌ها را جمع‌نکنید!🖊 تحریریۀ جامعه‌نو:در سال ۸۸ با اصرار حکومت برای برای یک دورۀ دیگر ماندن محمود احمدی‌نژاد در پست کارگزاری رفتارهای احمقانه و خیانت‌آمیز یک انقلاب‌گونه رخ‌داد: جامعه خواست رأیِ به غارت‌رفتۀ خود را پس‌بگیرد، حکومت به جای رأی گلوله پس‌داد و کشور بیش از یک‌سال‌ونیم در آشوب فرورفت. در آن ایام و تقریباً دوسال، حکومت حتی اجازۀ تشییع جنازه و برگزاری مراسم ختم نیز نمی‌داد. هر گردآمدن مردم را همچون شعلۀ کبریتی می‌دید که ممکن‌است خرمنی از آدم‌ها را که موقتاً دم‌فروبسته‌بودند مشتعل‌کند. پیش‌بینی معقولی بود!امروز با یک تفاوت عمده روبروییم: حداقل سه‌سال است تصادمی در حد حتی نیمی از آنچه در ۸۸ رخ‌داد پدیدنیامده‌است. اما دستگاه امنیتی انتطار دارد حالا دیگر بدون رویارویی‌های سیاسی و دعوای انتخاباتی هم اشتعال و انفجاری رخ‌دهد. انتظار دارد حتی بدون دعوا بر سر حجاب هم انفجاری رخ‌دهد. این انتظار هم منطقی و واقع‌بینانه است. هر اجتماع عمده‌ای، حتی گردآمدن مردم در میدانی برای شنیدن موسیقی، ممکن‌است شعلۀ کبریت باشد.نکتۀ دیگری هم هست: انتظار دستگاه امنیت از آن رو واقع‌بینانه است که جامعه دیگر به دنبال پس‌گرفتن رأی نیست؛ در التهاب پس‌گرفتن کشور از حکومت است و خرمن آن هم کُپّه‌کاه طبقۀ متوسط نیست؛ انبار باروت طبقه زیرین و اقشار میانی، به‌علاوۀ دیگران است؛ جمعی انبوه! انبار باروت، یا پرکلرات یا فولمینات جیوه یا حتی کود شیمیایی هم گاهی بدون جرقه و کبریت و در اثر فشار و بالارفتن دمای محیط منفجرمی‌شوند. هدف دستگاه امنیت که می‌داند تعداد اشخاص متنفر از حکومت فعلی از جمع تعداد یخچال‌های خالی یا حتی نمک‌پاش‌های موجود در خانه‌های ایرانیان خیلی بیشتر است، جلوگیری از اجتماع مردم، برای جلوگیری از وقوع یک جرقه است. درواقع به‌جای چاره‌جویی برای انبار باروت دنبال این است که از وقوع جرقه جلوگیری‌کند. شاید چاره‌ای دیگر ندارد ولی یک راهش هم این است که در کنار جمع‌کردن کبریت‌ها به حکومت حالی‌کند که این انبار باروت می‌تواند خودبه‌خود نیز منفجرشود. چاره‌ای اساسی باید!🆔@jameeno