پایان عصر القای اندیشه؛ آغاز عصر انتخاب آگاهانه✍️ سیدجواد میرموسوی💠 در عصر آگاهی، دیگر نمی‌توان با ابزارهای سنتی، یک اندیشه، ایدئولوژی یا نظام فکری را به جامعه تحمیل یا القـا کرد. اینکه گروهی، جریانی یا حتی حاکمیتی تصور کند می‌تواند با تکیه بر قدرت، رسانه، تبلیغات یا تکرار مداوم یک روایت، ذهن و انتخاب انسان امروز را برای همیشه در اختیار خود بگیرد، بیش از آنکه یک واقعیت باشد، خیالی خام و متعلق به دوران پیشاآگاهی است. انسان امروز بیش از هر زمان دیگری به منابع متنوع اطلاعات، تجربه‌های متفاوت و روایت‌های گوناگون دسترسی دارد. انحصار اطلاعات از میان رفته و در نتیجه، انحصار اندیشه نیز روزبه‌روز دشوارتر شده و معیار پذیرش اندیشه‌ها نیز تغییر کرده است.💠 بخش قابل توجهی از انسان امروز، یک تفکر را نه صرفاً به دلیل قدمت، تقدس، قدرت متولیان یا حجم تبلیغات آن، بلکه با یک پرسش اساسی می‌سنجد؛این اندیشه چه تأثیری بر کیفیت زندگی من و جامعه من دارد؟ هر تفکری که نتواند به آرامش، کرامت، آزادی، امنیت، امید، عدالت، رفاه و در نهایت به کیفیت بهتر زیست انسانی کمک کند، دیر یا زود با تردید و پرسش مواجه خواهد شد. در چنین شرایطی، حتی مفاهیم عمیق و ارزشمندی همچون معنویت نیز در حال تجربه یک بازتعریف هستند. شاید به همین دلیل است که در میان بخشی از نسل جوان، گرایش‌هایی به معنویت مشاهده می‌شود؛ اما این معنویت الزاماً از جنس معنویت سنتیِ مبتنی بر «جزا و پاداش» نیست.💠 گرایش انسان امروز به معنویت برای آرامش درون، معنا بخشیدن به زندگی، کاهش اضطراب، یافتن تعادل روانی و ارتقای کیفیت زیست است؛ نه برای رسیدن به بهشت یا گریختن از جهنم. این تفاوت، بسیار مهم است. زیرا نشان می‌دهد حتی در حوزه‌هایی که زمانی پذیرش آنها عمدتاً بر پایه تکلیف و الزام صورت می‌گرفت، امروز انتخاب، تجربه شخصی و کارآمدی نقش پررنگ‌تری پیدا کرده است. بشرِ امروز بیش از آنکه به دنبال راهی باشد که به او گفته‌اند درست است؛ در پی یافتن راهی است که خود، درست بودن آن را تجربه و ادراک کند. در این میان فناوری نیز این تحول را شتابان‌تر کرده است. امروزه انسان برای بسیاری از نیازهای آموزشی، ارتباطی، اطلاعاتی، تفریحی و حتی توسعه فردی، به ابزارهایی دسترسی دارد که بخش بزرگی از آنها مستقل از ساختارهای رسمی و سنتی هستند. در چنین جهانی، نمی‌توان انتظار داشت ذهن انسان همچنان در یک چارچوب بسته و از پیش تعیین‌شده باقی بماند.نتیجه‌گیری راهبردی:💠 دوره جنگ بر سر تصاحب ذهن انسان رو به پایان است. بشر امروز بیش از آنکه به دنبال پیروزی یک دین، مذهب، ایدئولوژی یا تفکر بر دیگری باشد، به دنبال آن است که زندگی بهتری داشته باشد. به همین دلیل، رقابت آینده نه الزاماً میان ایدئولوژی‌ها، بلکه میان الگوهای مختلفِ چگونگی زیست خواهد بود؛ میان تفکراتی که می‌توانند زندگی انسان را بهتر کنند و تفکراتی که قادر به پاسخگویی به نیازهای انسان معاصر نیستند. البته این بدان معنا نیست که دین، معنویت، ایدئولوژی یا مکاتب فکری از میان خواهند رفت؛ بلکه بدان معناست که نسبت انسان با آنها تغییر کرده است. دیگر نمی‌توان صرفاً با اتکا به قدرت، اجبار یا تکرار، وفاداری پایدار ایجاد کرد. انسان آگاه، انتخاب می‌کند؛ مقایسه می‌کند؛ تجربه می‌کند؛ می‌پذیرد یا رد می‌کند. و شاید مهم‌ترین پیام عصر آگاهی همین باشد؛ هیچ اندیشه‌ای صرفاً به دلیل آنکه قدرتمند است، پذیرفته نمی‌شود؛ اندیشه‌ای مورد پذیرش قرار خواهد گرفت که بتواند برای انسان، زندگی بهتر و زیست باکیفیت‌تری رقم بزند. در نهایت، آینده متعلق به تفکری نیست که بتواند انسان را بیشتر کنترل کند؛ بلکه متعلق به تفکری است که بتواند انسان را بهتر بفهمد و بهتر زندگی کردن را برای او ممکن سازد.@jamey_e_madani