ساختارهای حکمرانی؛ هر جزء به‌مثابه کلّیت نظام✍️ سیدجواد میرموسوی💠 فراکتال (Fractal) اصطلاحی هندسی ا

ساختارهای حکمرانی؛ هر جزء به‌مثابه کلّیت نظام✍️ سیدجواد میرموسوی💠 فراکتال (Fractal) اصطلاحی هندسی است به این معنا که هر جزء، شباهتی همانند با کل را دارد؛ به‌گونه‌ای که می‌توان از مشاهده یک جزء، تصویری از منطق حاکم بر کل یک سیستم به دست آورد. اگر این مفهوم را به حکمرانی تعمیم دهیم، هر سازمان و دستگاه می‌تواند بازتابی از منطق حاکم بر کل نظام حکمرانی باشد؛ از دولت و مجلس و قوه قضائیه گرفته تا بانک‌ها، شرکت‌های دولتی و خصولتی، بنیادها، نهادها و آستان‌ها، انعکاس دهنده رفتارِ کل حاکمیت اند.💠 در این میان اما وقتی کشور با بحران مواجه است، عملکرد این ساختارها بیش از همیشه زیر ذره‌بین جامعه قرار می‌گیرد. مسئله زمانی جدی‌تر می‌شود که میان واقعیت زندگی مردم و واقعیت اداره برخی ساختارها فاصله‌ای معنادار شکل بگیرد. مردمی که با تورم، گرانی، کاهش قدرت خرید، بیکاری، دشواری تأمین مسکن و هزینه‌های سنگین زندگی مواجه‌اند، وقتی با هزینه‌های غیرضروری، پاداش‌ها و مزایای نامتعارف یا استمرار برخی امتیازات در دستگاه‌ها روبه‌رو می‌شوند، آن رفتار را صرفاً به یک سازمان یا مدیر محدود نمی‌کنند؛ بلکه آن را نشانه‌ای از منطق حاکم بر کل حاکمیت تلقی می‌کنند. این همان ویژگی فراکتالی حکمرانی است؛ جزء می‌تواند تصویر کل را در ذهن جامعه بسازد. یک بی‌عدالتی، یک پرداخت نامتعارف، یک امتیاز غیرشفاف یا یک انتصاب رانتی، ممکن است بسیار فراتر از دامنه واقعی خود اثر بگذارد و به سرمایه اجتماعی و اعتماد عمومی آسیب بزند.💠 جامعه ممکن است با کمبودها و حتی دشواری‌ها کنار بیاید؛ اما با احساس تبعیض و بی‌انضباطی های ساختاری به آسانی کنار نمی‌آید. آنچه تحمل‌پذیری اجتماعی را فرسوده می‌کند، این تصور است که چرا مردم همیشه باید هزینه بحران را بپردازند و عده‌ای دیگر همچنان در حاشیه امن بدون هیچ مشکلی زندگی کنند. از همین رو، مدیریت منابع عمومی در شرایط بحران فقط یک مسئله اقتصادی نیست؛ یک مسئله اجتماعی و حکمرانی است. اگر از مردم انتظار صرفه‌جویی، تحمل و همراهی داریم، ساختارهای حکمرانی نیز باید این مسئولیت را از خود آغاز کنند. از حذف هزینه‌های زائد، از مقابله با پرداخت‌های نامتعارف، از اصلاح امتیازات غیرضروری، از جلوگیری بریزوبپاش و از شفافیت در نظام پرداخت‌ها، این اقدامات بیش از آنکه صرفاً صرفه‌جویی مالی باشد، پیامی روشن درباره عدالت و همدلی با جامعه است.نتیجه‌گیری راهبردی:💠 بحران، بیش از آنکه آزمون مردم باشد، آزمون حکمرانی است. اگر قرار است اعتماد عمومی حفظ شود، باید این اطمینان در جامعه شکل بگیرد که هزینه بحران فقط بر دوش مردم نیست. مردم باید با تمام وجود لمس کنند که صاحبان قدرت و مدیران ارشد نخستین کسانی هستند که زندگیِ شبیه زندگی اکثریت جامعه دارند؛ اکثریتی هر روز بیش از روز قبل سفره‌های شان کوچک‌تر و زندگی شان سخت‌تر می‌شود. @jamey_e_madani