نژادپرستی همیشه با فریاد نمی‌آید. گاهی با شایعه می‌آید.در ایرانِ امروز، بخشی از جامعه با نوعی از نژا

نژادپرستی همیشه با فریاد نمی‌آید. گاهی با شایعه می‌آید.در ایرانِ امروز، بخشی از جامعه با نوعی از نژادپرستی درگیر شده که دیگر فقط در حد «شوخی‌های نژادی» یا «تصور برتری» نیست.ما با موجی از اتهام‌های خطرناک و خشونت‌زا روبه‌رو هستیم که مستقیم، گروهی از انسان‌ها را نشانه گرفته‌اند:    «افغان‌ها دزدند.»    «افغان‌ها به زنان تجاوز می‌کنند.»    «اگر ایران دست آن‌ها بیفتد، کارمان تمام است.»این‌ها فقط پیش‌داوری نیستند.این‌ها اسطوره‌سازی‌های نژادپرستانه‌اند.افسانه‌هایی که مثل ویروس پخش می‌شوند و باعث ترس، نفرت، طرد، و در مواردی خشونت فیزیکی شده‌اند.🔍 نژادپرستی فردی در چنین شرایطی یعنی چه؟نژادپرستی فردی یعنی:    این شایعات را باور کنیم، بدون اینکه تحقیق کنیم؛    از کنار توهین و تحقیر بگذریم، چون «به ما ربطی ندارد»؛    افراد را فقط به‌خاطر ملیت‌شان مجرم فرض کنیم؛    مثلاً وقتی می‌شنویم جرمی اتفاق افتاده، اول بپرسیم: «آیا افغانستانی بود؟» انگار ملیت یعنی جرم!💬 چرا باید درباره این چیزها حرف بزنیم؟چون سکوت یا همراهی ما، این سیستم تبعیض را قوی‌تر می‌کند.نسل‌کشی، اردوگاه‌سازی، پاک‌سازی قومی—این فجایع یک‌شبه اتفاق نمی‌افتند.همه‌شان از همین جمله‌های بی‌فکر و بی‌مسئولیت شروع می‌شوند.🛑 چه کاری از ما برمی‌آید؟✅ افسانه‌ها را افشا کنیمهیچ داده‌ای نشان نمی‌دهد که مهاجران افغانستانی بیشتر از ایرانی‌ها مرتکب جرم می‌شوند. این فقط یک تصویر ساخته‌شده است.✅ باور عمومی را نقد کنیم«مهاجر تهدید نیست.»بچه‌ای که در ایران به دنیا آمده و مثل من و شما اینجا زندگی می‌کند، چرا باید دشمن فرض شود؟✅ پرسش‌گری کنیموقتی کسی گفت «از افغانستانی‌ها می‌ترسم»، بپرسیم: از چی؟ از کی؟ از کجا شنیدی؟ واقعاً خودت تجربه‌ای داشتی؟✅ انسانیت را یادآوری کنیمپیش از آن‌که افغانستانی یا ایرانی باشیم، همه‌مان انسانیم.و همه‌ٔ ما حق داریم با کرامت و امنیت زندگی کنیم.@ISPVC_NGO@jamiatdefaa