*حتما بخوانید:**خانم معلمی تعریف می‌کرد: در مدرسه ابتدایی بودم، مدتی بود تعدادی از بچه‌ها را برای یک سرود آماده می‌کردم.**به نیت اینکه آخر سال مراسمی گرفته شود برایشان.**پدر و مادرشان هم دعوت مراسم بودند و بچه‌ها در مقابل معلمان و اولیا سرود را اجرا کنند.* *چندین بار تمرین کردیم و سرود رو کامل یاد گرفتند.**روز مراسم بچه‌ها را آوردم و مرتبشان کردم.**باهم در مقابل اولیا و معلمان شروع به خواندن سرود کردند.**ناگهان دختری از جمع جدا شد و بجای خواندن سرود شروع کرد به حرکت جلوی جمع دست و پا تکان می‌داد و خودش رو عقب جلو می‌کرد و حرکات عجیبی انجام می‌داد.* *بچه‌ها هم سرود را می‌خواندن و ریز می‌خندیدند، کمی مانده بود بخاطر خنده‌شان هرچه ریسیده بودم پنبه شود.**سرم از غصه سنگین شده بود و نمی‌تونستم جلوی چشم مردم یک تنبیه حسابیش هم بکنم.**خب چرا این بچه این کار رو می‌کنه، چرا شرم نمی‌کنه از رفتارش؟ این که قبلش بچه زرنگ و عاقلی بود❗**نمونه خوبی و تو دل بروی بچه‌ها بود❗**رفتم روبرویش، بهش اشاراتی کردم، هیچی نمی‌فهمید، به قدری عصبانی‌ام کرده بود که آب دهانم را نمی‌توانستم قورت دهم.**خونسردی خود را حفظ کردم، آرام رفتم سراغش و دستش را گرفتم، انگار جیوه بود خودش را از دستم رها کرد و رفت آن طرف‌تر و دوباره شروع کرد❗**🌙 فضا پر از خنده حاضران شده بود، همه سیر خندیدند.**نگاهی گرداندنم، مدیر را دیدم، رنگش عوض شده بود، از عصبانیت و شرم عرق‌هایش سرازیر بود.* *از صندلیش بلند شد و آمد کنارم، سرش را نزدیک کرد و گفت: فقط این مراسم تمام شود، ببین با این بچه چکار می‌کنم ❓❗**اخراجش می‌کنم، تا عمر دارد نباید برگردد مدرسه، من هم کمی پیاز داغش را زیاد کردم تا اخراج آن دانش‌آموز حتمی شود.**حالا خانمی که کنارم بود، مادر همان بچه بود، رفته بود جلو و خیلی جوگیر شده بود.**بسیار پرشور می‌خندید و کف می‌زد،**دخترک هم با تشویق مادر گرمتر از پیش شده بود.**🌙 همین که سرود تمام شد پریدم بالای سن و بازوی بچه را گرفتم و گفتم: چرا اینجوری کردی❓❗ چرا با رفقایت سرود را نخواندی❓❗**دخترک جواب داد: آخر مادرم اینجاست، برای مادرم این‌کار را می‌کردم❗**🌙 معلم گفت: با این جوابش بیشتر عصبانی شده و توی دلم گفتم آخر ندید بَدید همه مثل تو مادر یا پدرشان اینجاست، چرا آنها اینچنین نمی‌کنند و خود را لوس نمی‌کنند❓❗**چشمام گرد شد و خواستم پایین بکشمش که گفت: صبر کن بگذار مادرم متوجه نشود، خودم توضیح می‌دهم؛ مادر من مثل بقیه مادرها نیست، مادر من "کرولال" است، چیزی نمی‌شنود و من با آن حرکاتم شادی و کلمات زیبای سرود را برایش ترجمه می‌کردم تا او هم مثل بقیه مادران این شادی را حس کند❗ این کار من رقص و پایکوبی نبود، این زبان اشاره است، زبان کرولال‌ها ❗❗**🌙 همین که این حرف‌ها را زد از جا جهیدم، دست خودم نبود با صدای بلند گریستم، و دختر را محکم بغل کردم❗**آفرین دختر، چقدر باهوش، مادرش چقدر برایش عزیز، ببین به چه چیزی فکر کرده❗❗**🌙 فضای مراسم پر شد از پچ‌پچ و درگوشی حرف زدن و...**تا اینکه همه موضوع را فهمیدند، نه تنها من بلکه هرکس آنجا بود از اولیا و معلمان همه را گریاند❗**از همه جالبتر اینکه مدیر آمد و عنوان دانش‌آموز نمونه را به او عطا کرد❗❗❗**🌙 با مادرش دست همدیگر را گرفتند و رفتند، گاهی جلوتر از مادرش می‌رفت و مثل بزغاله برای مادرش جست و خیز می‌کرد تا مادرش را شاد کند❗**دوست خوبم؛** درس این داستان واقعی این بود:**زود عصبانی نشو،**زود از کوره در نرو،**تلاش کن زود قضاوت نکنی،**صبر کن تا همه‌ی زوایا برایت روشن شود تا ماجرا را درست بفهمی*https://chat.whatsapp.com/GTPu1BViov03jWxoD37fD3@janan_shokret