نمی‌دانم دقت کرده‌اید یا نه، اما فقر حتی در لحن و صدای آدم‌ها هم اثر می‌گذارد. صدای آدم فقیر یک لرزش پنهان دارد؛ چیزی از جنس تمنا یا ترسی مدام. صدایی است که پیش از بیرون آمدن، بارها در ذهن سانسور می‌شود تا مبادا ناخواسته کسی را برنجاند یا همان موقعیت نیم‌بند را هم به خطر بیندازد.​این صدا یا به پچ‌پچی خجولانه و محتاط بدل می‌شود که انگار بابت بودن خودش در این جهان عذرخواهی می‌کند، یا به فریادی از سر استیصال؛ فریادی که چون پشتوانه‌ای از قدرت و سرمایه ندارد، در شلوغی شهر گم می‌شود و به گوش کسی نمی‌رسد.🔗 کنجکاو کم‌حوصله #فقر@Jaryaann