.در کودکی وقتی از مادر بزرگ ها و پدربزرگ ها و افراد نسبتأ پیر فامیل می‌شنیدیم که "عمر کوتاه است"، با

.در کودکی وقتی از مادر بزرگ ها و پدربزرگ ها و افراد نسبتأ پیر فامیل می‌شنیدیم که "عمر کوتاه است"، باور نمی‌کردم، تعجب می‌کردم.برای ما، سه ماه تعطیلی تابستان خیلی زمان زیادی بود. انگار از پایان خرداد تا ابتدای مهر که دوباره به مدرسه برگردیم، یکبار پوست می‌انداختیم و آدم دیگری می‌شدیم تا به کلاس بالاتر برویم. تا ده سالگی آن‌قدر خاطره داشتم که با خود فکر می‌کردم حالا اگر این، پنج و شش و هفت برابر بشود، چه قدر طول خواهید کشید.لابد تا مرز قیامت. اما بعدها فهمیدم که اصل زندگی همان ده سال اول است و باقی اش دیگر تکرار غیر منظم همان ده سال. امروز که از مرز پنجاه سالگی عبور می‌کنم و این شتاب و کوتاهی نیم قرن را با تمام وجود حس کرده‌ام، بهتر تاریخ را می‌فهمم.حالا دیگر همانند کودکی، گذشته و آینده را آنچنان دور نمی‌بینم. دیگر مقیاس من برای فهميدن آن که مثلا هخامنشیان چه زمانی بوده اند چنین است که فقط پنجاه برابر عمر من.و به همین گونه حمله اعراب به ایران، بیست و هشت برابر، حمله مغول‌ها شانزده برابر و انقراض قاجاریه فقط دو برابر عمر من است.همین قدر کوتاه.گویی جهان دست در کار این است که  کوتاهی و شتاب عمر را دیر به تو بفهماند. تا در مسیر، بازیگوشی کنی و از بی‌رحمی و مهلت کم زندگی، تا مدت‌ها بی خبر بمانی. از من گفتن بودشما هم باور نکنید.. جواد شریف پور۲۴ تیر ۱۴۰۲۱۵ جولای ۲۰۲۳.عکس ها۱۰ سالگی و ۵۰ سالگی.#جواد_شریف_پور#پنجاه_سالگی#javadSharifpourhttps://www.instagram.com/p/CusQLpGxoeV/?igshid=NjZiM2M3MzIxNA==