در حکایت اشغال پست ها توسط افراد نالایق:تو که حتی نداری عرضه ای کهکنی یک دستشویی را ادارهتو که دیری است بالا خانه ات رابه نرخ ویژه ای دادی اجارهتو که هرگز ندانی فرق بینشقایق با شقیقه، دوغ و دوشاببَرَد گر مملکت را آب، قطعاً تو باشی بی خیال و غرق در خوابتو که هستی فقط در فکر این کهبخوانی هر نمازَت را ز مخرج!تو که با هر نمادی از تمدنبدون فهم آن داری سر ِ لجتویی که داغ پیشانی و ریشتنهاده بر دل پر ریش ما داغو از حیث سواد و درک مطلبنباشی تا قیامت نیز در باغتو که هوشَت بُوَد در حد ماهیو باشی در نهایت چون "پت و مَت" دو صد افسوس که اشغال کردیبه ناحق یک شبه میز ریاستلباسی که به تن کردی گشاد استو دارد بر تن تو می زند زاروجود چون تویی در رأس هر کاربه مردم می دهد البته آزاربه طعنه گفت با "جاوید" رندیپت و مت ها در این دوران زیادند"برادر وار" می چاپند ما راو از چاپیدن ما شاد ِ شادند12 مهر 1404#محمد_جاوید@javidtanz