یک گدا دیدم شبی در سرسبَیلطفلکی رنج و مشقت می کشیداز برای اخذ پول از این وآنواقعاً بدجور زحمت می کشی

یک گدا دیدم شبی در سرسبَیلطفلکی رنج و مشقت می کشیداز برای اخذ پول از این وآنواقعاً بدجور زحمت می کشید جامه و شلوار و کفشش مندرسدست خود را باند پیچی کرده بودلابلای ریش انبوهش شپشموی را بدجور قیچی کرده بود   لنگ می زد ناله می فرمود که:لشکری کور و کچل در خانه اندنان خوران گشنه ام چون کفترانچشم در راه پدر در لانه اند آخر شب چون که فارغ شد زکارگفت با همکار خود با سوز و آهدرد دل دارم هزاران مثنویگر که آن را نشنوی گویم به چاه همسرم لامصب عین بولدوزرمی کند تخریب اموال مرابابت جراحی پوز ولبشبد گرفته تازگی حال مرایک پسر دارم که رفته" ونکوور" تا بگیرد دکترای اقتصادحتم دارم تا بگیرد مدرکشمی دهد داروندارم را به باددختری دارم مقیم" انگلیس" زیر خرجش واقعاً زاییده ام تا شود خانم برای خود کسیجد خود را پیش چشمم دیده ام"پنت هاوسی" هم خریدم در" دبی" جای آن نزدیکی" برج العرب" بابتش افسوس مقروضم شدیدآمده از قسط آن جانم به لبخانه ای دارم طرف های "ونک" آخرین قسطش اخیراً داده اماز ونک تا انتهای سرسَبیلتا بیایم از نفس افتاده امبا اضافه کار باید اندکیاقتصادم را سروسامان دهم از محل یاری همشهریانمشکلات خویش را پایان دهم"بنزی" آمد ناگهان ترمز گرفتشوفرش درب عقب را باز کردچون سوارش شد گدا ویراژ دادگوییا آن وقت شب پرواز کردمات شد «جاوید » و گفتا این چنین:ای خوشا گنج بدون درد ورنجگر گدایی ننگ می باشد ولیمی دهد دست گدایان رمز گنجاز آرشیو سال 97#محمد_جاوید14 مهر 1404 @javidtanz