بخش دوم◾️آرمین ضمن مقایسه رویکرد حاکمیت نظامیان در کشورهایی چون ترکیه، پاکستان و کره جنوبی با ایران به مقوله توسعه، نیز گفت: نظامیان حاکم در این کشورها عموماً افرادی نخبه،‌تحصیل‌کرده در دانشگاه‌های کشورهای پیشرفته و آشنا با دنیای جدید و مقوله توسعه بوده‌اند، اما نظامیان ایران فاقد چنین ویژگی هستند و بنابراین نمی‌توان انتظار داشت آنان از موقعیت وقدرت خود در جمهوری سوم به نفع قرار دادن کشور در مسیر توسعه و لوازم آن مانند تقویت طبقه متوسط شهری،‌ تربیت نیروی انسانی توسعه یافته، تقویت بخش خصوصی مستقل،‌ رابطه متوازن و همکاری‌های اقتصادی و علمی با کشورهای جهان، استفاده کنند. ◾️وی یکی از انتخاب‌های مهم فراروی ایران در جمهوری سوم را در حال حاضر بین دو گزینه؛ ۱-حل جامع اختلافات با آمریکا و مصالحه با این کشور و یا ۲- توافق محدود شامل پایان جنگ و رفع پاره‌ای محدودیت‌ها و تحریم‌ها دانست و افزود: طبیعتاً انتخاب دوم ضمن این که کمکی به حل بنیادین مشکلات کشور نمی‌کند،‌ سایه جنگ را نیز برای همیشه از ایران دور نمی‌سازد. با این انتخاب ایران همچنان درگیر مشکلات داخلی،‌ جاماندن از مسیر توسعه، محروم از همکاری‌های منطقه‌ای،‌ و عدم حضور مؤثر در تحولات منطقه‌ای و همکاری‌ در تأمین امنیت منطقه باقی خواهد ماند.◾️آرمین یکی از جمله موانع ایران در انتخاب گزینه حل جامع اختلافات با آمریکا و مصالحه با این کشور را احساس پیروزی نظامی در میدان دانست و توضیح داد: در حالی که موفقیت ایران در این جنگ نه به معنای پیروزی نظامی در میدان و تسلیم دشمن بلکه به معنای مقاومت قهرمانانه نیروهای مسلح در برابر تجاوز و ناکامی متجاوزان از دستیابی به اهدافشان است. لذا ایران باید مطالبات و اهداف خود را در مذاکرات بر اساس همین فهم تنظیم کند. در غیر این صورت طرح مطالبات و شروط ناسازگار با دستاوردهای واقعی و موقعیت دشمن قطعاً به شکست مذاکرات خواهد انجامید.◾️وی وجود اختلاف نظر شدید در سطح حاکمیت و ماهیت این اختلاف نظر را دیگر موانع رسیدن به توافق جامع با آمریکا بیان کرد و افزود: متأسفانه حتی در باره اصل مذاکره با آمریکا، چه برسد به مذاکره جامع با این کشور،‌ اتفاق نظری در سطح حاکمیت وجود ندارد. مواضع سیاسی ناهماهنگ در سطح مسئولان و تبلیغات تناقض آلود در سطح رسانه ملی خود گویای اختلاف اساسی میان باندها و جناح‌های ذینفوذ در حاکمیت در قبال مذاکره است.◾️وی اضافه کرد: از سوی دیگر انتخاب گزینه نخست یعنی حل جامع مشکلات با آمریکا نیازمند وجود سیاستمداری شجاع،‌ ملی،‌ قاطع،‌ دارای موقعیت مستحکم در حاکمیت و برخوردار از نفوذ و حمایت مردمی است که با کمال تأسف چنین سیاستمداری فعلاً در نظام وجود ندارد. آن‌ها که بودند و می‌توانستند در چنین روزهایی نقشی تعیین کننده داشته باشند، همگی گرفتار حبس و حصر و انزوا شدند و برخی نیز به دیدار معبود شتافتند.