اهر؛ سرزمین ظرفیت‌های خاموش و توسعه‌ای که هنوز نرسیده است✍ احمد بایبوردیشهرستان اهر، قلب تاریخی منطق

اهر؛ سرزمین ظرفیت‌های خاموش و توسعه‌ای که هنوز نرسیده است✍ احمد بایبوردیشهرستان اهر، قلب تاریخی منطقه ارسباران، یکی از کهن‌ترین مناطق آذربایجان شرقی است؛ سرزمینی که نام آن با تاریخ، فرهنگ، عرفان و مقاومت مردمش گره خورده است. اهر نه یک شهرستان معمولی، بلکه بخشی از هویت تاریخی آذربایجان است؛ شهری که سال‌ها مرکز رفت‌وآمدهای اقتصادی و فرهنگی منطقه بوده و به دلیل موقعیت جغرافیایی خود، نقش مهمی در ارتباط میان شهرهای شمال‌شرق آذربایجان ایفا کرده است.اهر با داشتن آثار تاریخی ارزشمند، از جمله بقعه شیخ شهاب‌الدین اهری، طبیعت کم‌نظیر ارسباران، کوهستان‌های غنی، دشت‌های حاصلخیز و مردمانی سخت‌کوش، همواره شایسته جایگاهی بالاتر از وضعیت فعلی بوده است. این شهرستان از نظر منابع طبیعی نیز کمبود ندارد؛ باغات، زمین‌های کشاورزی، دامداری، ظرفیت‌های گردشگری و ذخایر معدنی، سرمایه‌هایی هستند که اگر درست مدیریت شوند می‌توانند اقتصاد منطقه را متحول کنند.اما پرسش اساسی مردم اهر این است: چرا شهرستانی با این همه ظرفیت، هنوز نتوانسته جایگاه واقعی خود را پیدا کند؟اهر در حوزه معدن یکی از مناطق مهم آذربایجان شرقی محسوب می‌شود. وجود معادنی مانند مس انجرد و ظرفیت‌های معدنی دیگر، فرصت بزرگی برای ایجاد اشتغال و توسعه صنعتی فراهم کرده است. با این حال، سال‌هاست مردم منطقه می‌پرسند سهم واقعی اهر از این ثروت‌های زیرزمینی چیست؟ چرا استخراج منابع معدنی همیشه به معنای ایجاد کارخانه، اشتغال پایدار و رونق اقتصادی برای مردم بومی نبوده است؟در بخش کشاورزی نیز اهر ظرفیت‌های قابل توجهی دارد. باغات و محصولات کشاورزی منطقه می‌توانند پایه شکل‌گیری صنایع تبدیلی، بسته‌بندی، صادرات و اشتغال جوانان باشند؛ اما نبود سرمایه‌گذاری کافی، ضعف زیرساخت‌ها، کمبود صنایع فرآوری و مشکلات بازار باعث شده بسیاری از این ظرفیت‌ها به شکل سنتی باقی بمانند.از نظر سیاسی و اداری نیز اهر سابقه طولانی دارد. این شهرستان بیش از هشت دهه سابقه فرمانداری دارد و از شهرستان‌های قدیمی آذربایجان شرقی به شمار می‌رود؛ با این حال هنوز یکی از مطالبات جدی مردم، ارتقای جایگاه اداری و تقویت اختیارات مدیریتی منطقه است.اما چرا اهر توسعه پیدا نکرد؟بخشی از پاسخ را باید در ضعف زیرساخت‌ها جست‌وجو کرد. راه‌های ارتباطی، حمل‌ونقل، سرمایه‌گذاری صنعتی، حمایت از بخش خصوصی و برنامه‌ریزی بلندمدت، سال‌ها با مشکلاتی روبه‌رو بوده‌اند. شهرستانی که می‌تواند قطب معدنی، گردشگری و کشاورزی باشد، هنوز با مشکل اشتغال جوانان تحصیل‌کرده دست‌وپنجه نرم می‌کند.عامل دیگر، نبود یک نگاه توسعه‌محور و مستمر به اهر است. توسعه یک شهرستان با چند پروژه مقطعی یا وعده‌های انتخاباتی اتفاق نمی‌افتد؛ نیازمند نقشه راه، پیگیری مستمر و پاسخگویی مسئولان است. مردم اهر سال‌هاست شنیده‌اند که «ظرفیت داریم»، اما انتظار دارند این ظرفیت‌ها به «نتیجه ملموس» تبدیل شود.در خصوص نمایندگان مجلس نیز باید گفت که در دوره‌های مختلف، موضوعاتی مانند توسعه معادن، تکمیل راه‌های ارتباطی، ایجاد صنایع، بهبود وضعیت درمان، پیگیری فرمانداری ویژه و جذب سرمایه‌گذاری از مطالبات اصلی مطرح بوده است. نمایندگان مختلف اقداماتی مانند پیگیری پروژه‌های راه، حمایت از طرح‌های معدنی و صنعتی و مطرح کردن مشکلات منطقه در سطح ملی را دنبال کرده‌اند؛ اما قضاوت نهایی مردم بر اساس میزان تغییر در زندگی روزمره، اشتغال جوانان و رونق اقتصادی منطقه خواهد بود.واقعیت این است که مشکل اهر کمبود استعداد و ثروت نیست؛ مشکل اصلی تبدیل نکردن این ثروت‌ها به رفاه عمومی است. شهرستانی که معدن دارد، اما جوان بیکار دارد؛ باغ دارد، اما کشاورزش با مشکلات فروش محصول روبه‌روست؛ تاریخ و طبیعت دارد، اما گردشگری‌اش هنوز شکوفا نشده، نیازمند بازنگری جدی در شیوه مدیریت و توسعه است.اهر نباید فقط به عنوان یک منطقه دارای ظرفیت شناخته شود؛ باید به منطقه‌ای تبدیل شود که مردم آن نتیجه این ظرفیت‌ها را در سفره، اشتغال، رفاه و آینده فرزندانشان ببینند.اهر شایسته بیشتر از این است؛ نه به دلیل شعار، بلکه به دلیل تاریخی که پشت سر گذاشته، منابعی که در اختیار دارد و مردمی که سال‌ها پای این سرزمین ایستاده‌اند.@jkhozouei