در حادثه کربلا با سه‌ نمونه شخصیت روبرو می‌شویم.اول: امام حسین علیه السلامحاضر نیست تسلیمِ حرفِ زور شود.تا آخر می‌‌ایستد.خودش و فرزندانش شهید می‌شوند.هزینه انتخابش را می‌‌دهدو به چیزی که نمی‌خواهد تن‌ نمی‌‌دهد.از آب می‌گذرد، از آبرو نه‌دوم: یزید بن معاویههمه را تسلیم می‌خواهد.مخالف را تحمل نمی‌‌کند.سرِ حرفش می‌‌ایستد.نوه‌ پیغمبر را سر می‌‌ٔبرد.بی‌ آبرویی را به جان میخردتا به چیزی که می‌‌خواهد برسدسوم: عمرِ سعدبه روایتِ تاریخ تا روز ٨ محرّم در تردید است.هم خدا را می‌خواهد هم خرما،هم دنیا را می‌خواهد هم اخرت.هم می‌خواهد حسین (ع)را راضی‌ کند هم یزید را.هم اماراتِ ری را می‌خواهد،هم احترامِ مردم را.نه‌ حاضر است از قدرت بگذرد،نه‌ از خوشنامی.هم آب می‌خواهد هم آبرو.دستِ آخر اما عمرِ سعد تنها کسی‌ استکه به هیچکدام از چیزهایی که می‌خواهد نمی‌‌رسد.نه سهمی از قدرت می‌‌برد نه‌ از خوشنامیما آدمهایِ معمولی‌ راستش نه جرات و ارادهِ حسین (ع) شدن را داریم،نه قدرت و ابزارِ یزید شدن رااما در درونِ همه ما یک عمرِ سعد هست!من بیش از همه از عمر سعد شدن میترسم...@jokestan_ira