تنها اثر باقیمانده از او همان نقش برجسته فردوسی بر دیوار مدرسه ( نصب شده در آبان سال ۱۳۴۸) است که ا

تنها اثر باقیمانده از او همان نقش برجسته فردوسی بر دیوار مدرسه ( نصب شده در آبان سال ۱۳۴۸) است که استاد ابراهیم پشت پناه نقاش معروف تبریزی که شاهد ساخت آن بوده در خاطراتش چنین می‌گوید:ببینید چنین نیست که کل آن اثر را همانجا روی دیوار کار کرده باشد بلکه او کل کار را به قطعاتی تقسیم کرده بود. قطعات بزرگ را روی زمین کنار هم میچید و طرح میزد هر قسمتی از فردوسی روی قطعه از چند کاشی میافتاد بنابراین کارهای مجزا از هم را کنار هم میگذاشت و میچسباند لذا جنس اثر از گچ است. منتها رویه اش را با رنگ پوشانده اند. آشوت بابایان کار دیگری هم به اسم هرکول داشت. يك شخص تنومند و ورزشکار ارمنی از آشنایانش که بدنسازی کار کرده بود، می آمد درهنرستان مدل او میشد آقای بابایان حجم او را تمام قد کار کرد. فقط اشکالش این بود که تو پر بود نمیشد جابجا کرد. می دانیم که داخل چنین کاری را اوّل آرماتوربندی میکنند جاهای بزرگتر با آرماتور و گونی و سیم پوشش میدهند تا خالی بماند و بعد تنها رویه اش را کار میکنند اما کار آقای بابایان تماماً گچ بود. يك تكه گچ کنده کاری شده . تو گویی میکل آنژ قطعه سنگی را تکه به تکه کنده و از درون آن مجسمه ای بیرون کشیده. غیر از این کار دیگری از او ندیده ام .....( با استفاده از خاطرات استاد پشت پناه در کتاب : گلهای داوودی ، تاریخ شفاهی هنر نشر موغام)