جناب علیزاده افشار در دفتِرکارش ما را با احترام فراوان پذیرفت و برخلاف آقای حسینی که سرش را بلند نمی

جناب علیزاده افشار در دفتِرکارش ما را با احترام فراوان پذیرفت و برخلاف آقای حسینی که سرش را بلند نمیکرد تا به ما نگاه کند از جایش بلند شد و تعارف کرد تا بنشینیم و وقتی پدرم خودش را معرفی کرد و جریان ثبت نام من را گفت و کارنامه ها و مدارک دیگر من را به ایشان نشان داد و در عین حال گفت که چگونه معاون مدرسه عذر ما را خواست و از ثبت نام من خودداری کرد آقای علیزاده افشار بلافاصله گوشی تلفن رابرداشت و به معاونت زنگ زد و یادم است که گفت: آقای حسینی دانش آموزی که خدمت شما آمده بود و از ثبت نامش خودداری کرده اید از نظر درسی شاگرد اول منطقه جلفا بوده و بسیار مؤدب و همه نمرات انضباط چند سال اخیرش بیست است از آنها مهمتر اینکه پدرش همکار فرهنگی ماست که زحمت کشیده و دو سه ساعت از جلفا راه پیموده و مهمان ما در تبریز شده است و دبیرستان ما را برای ادامه تحصیل پسرش انتخاب نموده ....یک محصل چه خصوصیات خوب دیگری بجز اینها باید داشته باشد که ما ثبت نامش کنیم ؟ این عزیزان را خدمت تان میفرستم لطفا ثبت نامشان را سریع انجام داده و نتیجه را به من اطلاع دهید ! پدرم و من دوباره به اتاق معاونت برگشتیم نه آقای حسینی کلمه ای حرف زد و نه ما ، پوشه ی زیر بغل پدر را گرفت و یک فرم نوشته شده را به امضاء من و تاییدیه پدرم رساند و با نگاه غضبناک به من ، ما را مرخص کرد . وقتی از پله های ساختمان پایین میامدیم من مطمئن بودم که حالا با افتخار دانش آموز دبیرستان فردوسی تبریز هستم و در آسمانها پرواز میکردم اما نگاه خشمگین آقای حسینی ته دلم را می‌لرزاند .......عکس : سمت راست جناب استاد علیزاده افشار همراه مدیر قبل از خودشان جناب استاد شایا