معرفی کتاب : فلسفه حماقتحماقت ، بلاهت و احمقانِ آبلهنویسنده : لارس اسنودسنمترجم : احمد امیر خلیلیبخش

معرفی کتاب : فلسفه حماقتحماقت ، بلاهت و احمقانِ آبلهنویسنده : لارس اسنودسنمترجم : احمد امیر خلیلیبخشی از کتاب ،صفحه ۵۲ :ندانستن حماقت نیستدر یک کلاس منطق ،کانت میگوید که واژه «ابله» هرگز نباید برای کسی استفاده شود که صرفاً چیزی را نمی داند .بلکه باید برای کسی استفاده شود که فکر میکند میتواند درباره همه چیز اظهار نظر کند در صورتی که واقعاً هیچ دانشی درباره هیچ موضوعی ندارد. همان طور که "سال بِلو " در رمانِ هرزوگ نشان میدهد : اگر کسی همیشه آماده است به همۀ سؤال ها پاسخ دهد این نشانه بی چون و چرایی از حماقت اوست. چرا؟ چون اگر کسی فکر میکند دربارۀ همه چیز حرف منطقی دارد پس درک درستی از محدودیت های دانش خود ندارد .در نتیجه به جای اینکه ساده بگوید "نمی دانم" درباره موضوعی مثل حل بحران اسرائیل و فلسطین یا آینده انرژی جهان شروع به حرف زدن میکند ! واقعیت این است که همۀ ما هر روز درگیر گفتن چرندیاتی هستیم‌ دربارۀ چیزهایی که واقعاً هیچ سررشته ای از آنها نداریم.هری فرانکفورت، فیلسوف آمریکایی تأکید میکند که یکی از سرچشمه های اصلی"چرندگویی" یا به قول نروژی ها "حرف مفت زدن" این تصور رایج است که درجامعه دموکراتیک هر شهروند موظف است درباره همه چیز نظری داشته باشد. اگر از من بپرسید شانس پیروزی اوکراین در برابر روسیه چقدر است یا اینکه آیا رمزارزها سقوط میکنند یا هدف گذاری تورمِ بانک مرکزی کار درستی است یا نه، هر طور شده وانمود میکنم که اینها مسائل کلیدی ذهن من هستند و در موردشان صاحب نظرم اما واقعیت این است که در اصل هیچ تصوری از آنها ندارم و نمی دانم اصلاً موضوع چیست فقط و فقط حرف میزنم تا گفت و گویمان ادامه پیدا کند. ذات چرند گفتن همین است . اینکه برایمان مهم نیست حرفمان درست است یا غلط فقط می خواهیم اثری بگذاریم ، فضایی بسازیم یا گفت وگویی را به زور زنده نگه داریم .شاید در ظاهر نیّتمان خوب باشد مثلاً برای ایجاد فضایی صمیمی یا حفظ حالِ خوش گفت وگو، اما درنهایت آنچه می گوییم چرند محض است حقیقت را گفتن دشوار و پر زحمت است.اما چرند گفتن تقریباً هیچ زحمتی ندارد؛ از قضا حتی به اندازه یک کالری هم از گوینده آن انرژی نمی گیرد.