در کودکی و نوجوانی، ناظر فعالیت چند تن از افراد خانواده در آموزش و پرورش بودم که سبب گرایش من به معل

در کودکی و نوجوانی، ناظر فعالیت چند تن از افراد خانواده در آموزش و پرورش بودم که سبب گرایش من به معلمی شد که عبارتند از :مرحومه میرزاده سید سراج از اولین معلمان دبستان های بانوانمرحومه حافظه سید سراج، معلم و ناظم دبستان بانوانمرحومه عادله برادران سید ،مدیر دبستان فرخیمرحومه عامله برادران سید، دبیر ادبیاتخانم کامله برادران سید رئیس سابق دانش سرای دختران و تربیت معلم که در حال حاضر بازنشسته اند.خانم رفیعه برادران سید، دبیر بازنشسته علوم خانم ملوک برادران سید آموزگار بازنشسته مرحومه فریده برادران سید دبیر زبان ومرحوم آقای میرداوود اسماعیلی حسینی برادرِ استاد و دبیر ادبیات و مدیر مدارس ......دانش آموزان استاد از طبع جوشان و حافظه قوى ایشان و احاطه بر حل مسايل رياضى که مثل چشمه از ذهن شان مى جوشيد داستانها میگویند در حین تدریس کمتر تپق میزدند ودر طرح فی البداهه ی انواع مسائل كم نمی‌آوردند .انسانى وارسته وفهيم بودند ؛ درسالهای نزدیک به تحولات اجتماعی کشور در سال۱۳۵۵ مدتى هم رئيس دبيرستان فردوسى شدنداما چون ادامه مديريت برايشان مطلوب نبود عليرغم اصرار وخواهش همكاران وكادر دبيرستان در سال ۱۳۵۶ انصراف داده و در سال ۱۳۵۸ ش بعد از سالها خدمت در آموزش و پرورش به افتخار بازنشستگی نائل آمدند و در اول آذر سال ۱۳۸۹ ش زندگی شرافتمندانه و پر افتخارِ این دبیر با سواد و انسان بی همتا به نقطه پایان خود رسید روحش شاد و یاد و نامش جاوید باد.( در مطلب فوق از خاطرات خود نوشته استاد اسماعیلی حسینیدر کتاب " مهر معلم" استفاده شده است)