شب عاشورا، شب آب نیست؛ شب انتخاب است.شبِ عبور از نیاز، به نامِ حقیقت.حسین(ع) در کربلا برای آب نایستا

شب عاشورا، شب آب نیست؛ شب انتخاب است.شبِ عبور از نیاز، به نامِ حقیقت.حسین(ع) در کربلا برای آب نایستاد، او برای آن ایستاد که انسان، در لحظه‌ی تنگی، فراموش نکند آزادگی قابل معامله نیست.اگر قرار بود بماند با تسلیم، می‌ماند؛ اما ماندنِ بی‌کرامت را زندگی نمی‌دانست.در آن دشت، عطش فقط در گلوی کودکان نبود، در تاریخ بود، در انسان بود، در همه‌ی ما که بعدها خواهیم آمد و خواهیم پرسید:در لحظه‌ای که همه‌چیز برای ماندن فراهم بود، چرا نماند؟و پاسخ ساده نیست، چون بعضی ماندن‌ها، رفتن از انسانیت است.کربلا صحنه‌ی جنگ نبود، صحنه‌ی روشن شدنِ این حقیقت بود که انسان، گاهی باید بین «بودن» و «حق بودن» یکی را انتخاب کند.و حسین(ع) انتخاب کرد؛ نه علیه زندگی، بلکه برای معنای آن.برای این‌که انسان بداند آزادی، چیزی نیست که با آب سیراب شود.آزادگی، آبی است که حتی در تشنگی هم فروخته نمی‌شود.و این‌گونه، شب عاشورا، نه شبِ کمبود آب، که شبِ وفورِ معنا شد.🌐join👉 @jondannews2