این غزل را سه سال پیش گفته بودم، در همان روزهای غریببه #مهسا_امینی (ژینا) که بر سنگِ مزارش نوشتند: «

این غزل را سه سال پیش گفته بودم، در همان روزهای غریببه #مهسا_امینی (ژینا) که بر سنگِ مزارش نوشتند: «ژینا گیان / تو نامری / ناوت ئه‌بیته ره‌مز»«تو نمی‌میری، نامِ تو رمز می‌شود»نامِ تو رمز، نامِ تو آواز و آرزوستنامِ تو گنج، نامِ تو افسونِ جستجوستنامِ تو چشمه‌ای‌ست فرح‌بخش و بی‌حصارنامِ تو جرعه‌های تُهی گشته از سبوست!نامِ تو شور، نامِ تو بارندگیِ نورنامِ تو جرئت است و دلیری و های و هوستپیوسته گشت نامِ تو با سرزمینِ مانامت بلند باد که نامِ وطن نکوست"هر شب ستاره‌ای به زمین می‌کشند و باز" (۱)این آسمانِ سوگ‌کشیده ستاره‌جوست!ای زندگیِ خفته به خاک! آبروی تواز آبروی رفتهٔ آن قومِ با وضوست! (۲)"فردا که پبشگاهِ حقیقت شود پدید"تو زنده‌ای و نامِ تو آغازِ گفتگوست (۳)#جویا_معروفی(۱) هر شب ستاره‌ای به زمین می‌کشند و بازاین آسمانِ غمزده غرقِ ستاره‌هاست(سیاوش کسرایی)(۲) "ژینا" در کردی به معنای "زندگی" است(۳) فردا که پیشگاه حقیقت شود پدیدشرمنده رهروی که عمل بر مجاز کرد(حافظ)#زن_زندگی_آزادی@jooyamaroofi1