در پاسخ به اقتراح باشگاه روزنامه‌نگاران ایران - ٧آنها از چه کسانی پول می‌گیرند؟محسن افشاریروزنامه‌نگ

در پاسخ به اقتراح باشگاه روزنامه‌نگاران ایران - ٧آنها از چه کسانی پول می‌گیرند؟محسن افشاریروزنامه‌نگار اتفاق تلخ و ناراحت‌کننده‌ای که برای خانم نجمه جمشیدی افتاده مشت نمونه‌ی خروار است.در فضای رسانه‌ای ایران سال‌هاست که یک معادله‌ی نامبارک و فاجعه‌بار ایجاد شده که علت اصلی همه‌ی این گرفتاری‌هاست؛ رسانه‌ها چه دولتی، چه عمومی و چه خصوصی، به دلیل محدویت‌هایی که در تولید محتوا برایشان درست شده، دیگر پولشان را از مردم نمی‌گیرند و از طریق افزایش تیراژ و مخاطب ارتزاق نمی‌کنند بلکه مهم‌ترین منبع درآمدشان از جیب نهادها و سازمان‌های دولتی و عمومی تامین می‌شود.طبیعی است در چنین شرایطی که نهادها و سازمان‌های خاص از طریق بودجه و آگهی و ... هزینه‌های رسانه‌ها را تامین می‌کنند انتظار هم دارند که رسانه‌ها کوچک‌ترین انتقادی از آن‌ها نکنند و نقاط ضعف و ایرادهایشان پوشیده بماند!کاهش شدید تیراژ مطبوعات و بی اعتمادی به رسانه‌های سمعی بصری ریشه در همین موضوع دارند که بسیاری از مردم دیگر حاضر نیستند پولشان را صرف خرید مطبوعات یا اشتراک خبرگزاری‌ها و سایت‌ها کنند و حتی به اخبار و تحلیل‌های رسانه‌ی ملی هم به دیده‌ی تردید نگاه می‌کنند.در چنین فضایی مدیران رسانه‌ها و حتی برخی تحریریه‌ها برای جذب مردم و مخاطب هرگز احساس نیاز نمی‌کنند و تنها جلب رضایت مدیران و مسئولان دولتی و حاکمیتی برایشان در اولویت اصلی است!وقتی سنگ بنای رسانه‌ها برای خوش آمدن مدیران گذاشته شده نه مردم، همین می‌شود که می‌بینیم. این روزها بیشتر رسانه‌های کشوری و محلی شبیه بولتن‌های داخلی وزارتخانه‌ها و نهادها شده‌اند و از دغدغه‌ها و مسایل مورد اقبال و علاقه‌ی مردم خالی‌اند!@JournalistsClub1