باران که می‌بارد، من به نبودنت فکر نمی‌کنم…به روزهایی فکر می‌کنم که فکر می‌کردمقرار است همیشه باشی.ا

باران که می‌بارد، من به نبودنت فکر نمی‌کنم…به روزهایی فکر می‌کنم که فکر می‌کردمقرار است همیشه باشی.این آهنگ شاهد همه‌چیز بود؛ به خنده‌هایی که یواشکی گم شدند، به قول‌هایی که زیر صدای باران جدی به نظر می‌رسیدنداما طاقت آفتاب را نداشتند.ما اتفاق نبودیم،اما ماندن هم بلد نبودیم.تو در شلوغی آمدی و در سکوت رفتیو من ماندم با خیابانی خیسو دلی که زمستان را زودتر از فصلش فهمید.می‌گفتی نرو…یا شاید من فقط دوست داشتم این را گفته باشی.حالا فنجان قهوه سرد است،فال‌ها ساکت‌اندو آینده دیگر اسم ما را با هم صدا نمی‌زند.هر بار «بارون» پخش می‌شودزمان عقب نمی‌رود،من جلو نمی‌روم،فقط یک نفر در من آرام‌تر از همیشهمی‌شکند…🖤@justahmadvand_official