یک ماه پیش، نفس‌ها هنوز گرم بود و چشم‌ها پر از رؤیا.جوان‌هایی که می‌توانستند فردا را بسازند، ، در می

یک ماه پیش، نفس‌ها هنوز گرم بود و چشم‌ها پر از رؤیا.جوان‌هایی که می‌توانستند فردا را بسازند، ، در میان زندگی می‌درخشیدند، اما اکنون خاموش شده‌انداما ناگهان، تقدیر با دست‌های خون‌آلودش آمد؛خنده‌ها را برید، صداها را خاموش کرد،و تن‌های پر از امید را به آغوش سرد زمین سپرد.حالا شهر، سنگین‌تر نفس می‌کشد.کوچه‌ها نام‌هایی را صدا می‌زنند که پاسخی نمی‌آید،و مادرانی هر صبح با عکسی بیدار می‌شوندکه دیگر بزرگ نمی‌شود، پیر نمی‌شود، فقط قاب می‌گیرد.آن‌ها نرفتند؛در سکوت شب، در بغض گلوی ما،در هر اگری که بی‌جواب ماند،زنده‌اند. و ما مانده‌ایم با دلی پر از سوگ و خاطره‌ی جوان‌هایی که خیلی زود، خیلی ناعادلانه زیر خاک آرام گرفتند… 🖤@justahmadvand_official