حوزه علمیه خاتم‌النبیین؛ حیثیت و آبروی شیعیان افغانستانحوزه علمیه خاتم‌النبیین یکی از مراکز بزرگ علم

حوزه علمیه خاتم‌النبیین؛ حیثیت و آبروی شیعیان افغانستانحوزه علمیه خاتم‌النبیین یکی از مراکز بزرگ علمی، اسلامی و مذهبی شیعیان افغانستان است؛ مرکزی که صدها تن از فرزندان جامعه شیعه در آن به فراگیری علوم اسلامی و دینی مشغول‌اند و سال‌هاست که به‌عنوان یکی از پایگاه‌های مهم آموزش دینی شیعیان در کشور شناخته می‌شود.حدود دو ماه پیش، دروازه‌های این مرکز بزرگ علمی و مذهبی از سوی امارت طالبان بسته شد. در این مدت، طلاب علوم دینی، با وجود بسته‌بودن دروازه‌های مدرسه، دست از تحصیل نکشیدند و ناچار شدند در فضای باز، روی جاده و زیر آفتاب سوزان، درس‌های دینی خود را ادامه دهند و نمازهای یومیه خویش را نیز در همان‌جا به‌جا آورند.به باور من، این دو ماه در واقع آزمونی برای جامعه شیعه افغانستان بود؛ آزمونی برای سنجش میزان حساسیت، همبستگی و واکنش ما در برابر محدودیت‌هایی که بر یکی از مهم‌ترین مراکز دینی‌مان تحمیل شده است.اکنون، بر اساس گزارش‌های منتشرشده، از دو شب پیش نیروهای مسلح طالبان در اطراف این مرکز مستقر شده‌اند و نگرانی‌ها درباره سرنوشت حوزه علمیه خاتم‌النبیین افزایش یافته است.در اینجا لازم می‌دانم به‌صراحت بگویم: بحث ما دفاع از شخص آیت‌الله محسنی، اطرافیان ایشان یا تلویزیون تمدن نیست. ممکن است هرکسی درباره اشخاص، جریان‌ها و عملکرد سیاسی آنان دیدگاه و نقد خاص خود را داشته باشد؛ اما حوزه علمیه خاتم‌النبیین متعلق به یک فرد و یک جریان سیاسی نیست.خاتم‌النبیین بخشی از حیثیت، آبرو و سرمایه علمی و مذهبی جامعه شیعه افغانستان است.بنابراین، دفاع از حق فعالیت این مرکز، دفاع از یک شخص یا یک گروه نیست؛ دفاع از حق آموزش دینی، آزادی مذهبی و کرامت جامعه‌ای است که قرن‌ها در این سرزمین زندگی کرده و برای حفظ هویت و باورهای مذهبی خود هزینه‌های سنگینی پرداخته است.جامعه شیعه افغانستان، عالمان دینی، روشنفکران، دانشگاهیان، فعالان مدنی و فرهنگی و همه کسانی که به آزادی مذهبی و حقوق شهروندی باور دارند، نباید در برابر چنین رویدادی بی‌تفاوت بمانند. اعتراض و دادخواهی ما باید آگاهانه، گسترده، مسالمت‌آمیز و مسئولانه باشد و صدای این نگرانی به گوش نهادهای حقوق بشری و جامعه جهانی نیز رسانده شود.نباید اجازه داد که سکوت امروز، زمینه‌ساز محدودیت‌های بیشتر فردا شود. اگر جامعه شیعه در برابر محدودشدن مراکز علمی و مذهبی خود واکنش قانونی و مسالمت‌آمیز نشان ندهد، این نگرانی وجود دارد که دامنه چنین محدودیت‌هایی در آینده گسترده‌تر شود و مساجد، مدارس دینی، مراسم مذهبی و دیگر حقوق اساسی شیعیان نیز تحت فشار بیشتری قرار گیرد.مسئله فقط یک ساختمان نیست؛ مسئله حق آموزش، آزادی مذهب، کرامت انسانی و حفظ هویت مذهبی میلیون‌ها شهروند افغانستان است.امروز زمان آن است که با صدایی واحد بگوییم:حوزه علمیه خاتم‌النبیین را نمی‌توان با زور و فشار از جامعه شیعه گرفت.آزادی مذهبی حق مردم است، نه امتیازی که حاکمان هر زمان بخواهند بدهند و هر زمان بخواهند پس بگیرند.دفاع از خاتم‌النبیین، دفاع از حق و حیثیت جامعه شیعه افغانستان است@online_herat