میخوام در گوشی بگم بهت...نباید بیش از توانم تلاش می‌کردم. نباید در شرایط سخت هم لبخند می‌زدم، نباید وقتی زمین خورده‌، خسته‌ یا غمگین بودم، همچنان نقاب می‌زدم، به هر قیمتی ادامه می‌دادم و خودم را از اینی که بود، خسته‌تر می‌کردم.گاهی باید سری برگرداند و قاطعانه و بدون تعارف به آدم‌ها گفت: فعلا خسته‌ام، غمگینم، نمی‌توانم! ترجیحا دست از دوست داشتنم نکشید تا خوب شوم، تا با خودم کنار بیایم و برگردم.اینقدر زود از آدم‌ها خسته نشویم، هیچ آدمی همیشه حالش خوب نیست و هیچ آدمی همیشه مطابق میل ما رفتار نمی‌کند.باید کلیتِ آدم‌ها را دوست داشت و از جزئیات گاه‌ به گاهِ جهان‌شان نرنجید و برای آن‌ها حقِ خستگی و کلافگی و اندوه قائل شد.باید به آدم‌ها حق داد گاهی بی حوصله و کلافه و اندوهگین باشند...https://t.me/kahkashan123