در دل هیاهوی شهر و غوغای ماشین‌ها، دیدن روباه بازیگوشی که گاهی با شیطنت کودکانه‌اش از سرسره بالا می‌

در دل هیاهوی شهر و غوغای ماشین‌ها، دیدن روباه بازیگوشی که گاهی با شیطنت کودکانه‌اش از سرسره بالا می‌رود و لبخند بر لب می‌آورد، و گربه‌ای که آرام به فرزندانش شیر می‌دهد، جلوه‌ای از لطف خدا و نعمتی شگفت‌انگیز است؛ یادآور این‌که طبیعت همیشه در کنار ما نفس می‌کشد.شکرگزار این هدیه‌ی الهی باشیم و بیاموزیم که در همسایگی با این موجودات، نه با افراط در محبت و نه با دشمنی، بلکه با همراهی مسالمت‌آمیز، حفظ حقوق یکدیگر و در چهارچوب قانون و مقررات زندگی کنیم.و چه نیکوست که تنها ناظر زندگی آزادشان باشیم؛ بی‌آنکه با نزدیک شدن یا تغذیه مستقیمشان چرخه‌ طبیعی حیاتشان را برهم زنیم. چراکه دخالت نابجا، این نعمت الهی را از ما خواهد گرفت.کاری نکنیم که دیگری، خواه انسان یا حیوان، رنج ببیند. این موجودات اگر آزار نبینند، نه غذایی از ما می‌خواهند و نه محبتی؛ کافی است بی‌آزاری را پیشه کنیم تا سودمندی و همزیستی زیبا خود به دنبال آید. بی‌آزاری و سودمندی گزینکه این است آئین و فرجام دین#حفظ_حقوق_حیوانات #طبیعت_شهریhttps://t.me/+ufY8syRuyM85MjM0@kajenvironmentalist