به مناسبت سال روز شهادت کوچک مرد بزرگ شهید محمود فولادی🌹با لبخند شهدا🌹🌺یاد شهدای کربلای ۴ و ۵🌺🌷

به مناسبت سال روز شهادت کوچک مرد بزرگ شهید محمود فولادی🌹با لبخند شهدا🌹🌺یاد شهدای کربلای ۴ و ۵🌺🌷۷ سالش بود که شد شاگرد مکانیک, کارش هم خوب بود. تا اینکه تو یک حادثه اتش سوزی ۵۰ درصد سوخت! به اجبار چند ماهی تو بیمارستان سعدی بستری بود, اوایل جنگ بود. محمود شد هم زبون مجروحین جنگ و کم کم مجنون جنگ!۱۲ سالش بود, من از طریق جهاد عازم بودم. اصرار کرد من هم میام گفتم اخه از تو چه کاری بر میاد.گفت می تونم دست رزمنده ها اب بدم.رانندگی و مکانیکی هم بلدم.نبردمش. اما خانه هم بر نگشت. یه هفته طول کشید تا فهمیدیم.بین صندلی های اتوبوس پنهان شده و رفته جبهه!یکسالی طول کشید تا از جبهه برگشت...🌷با اون قد و قواره کوچیکش شده بود راننده لودر, اون اوایل پشت فرمون که می نشست, اصلا دیده نمی شد!سال ۶۳ بود. بین خاکریز ما و عراقی ها حدود ۸۰۰متر فاصله بود. قرار شد یه خاکریز این بین زده بشه. چند تا لودر با هر لودر هم چندتا محافظ شبانه کار را شروع کردن. عراقی ها هم شروع کردن به ریختن اتش, یک ساعت نشده همه لودر ها و محافظ ها از حجم اتش عقب اومدن جز محمود لودری که یک تنه کار را تا صبح تموم کرد..🌷گاهی راننده لودر ها تیر می خوردن, لودر ها زیر اتش می موند. گاهی هم می خواستیم تجهیزات غنیمتی را عقب بکشیم, کار سختی بود. محمود می رفت سراغ انها. یکیش رو خودش می اورد, بقیه ماشین ها را تنظیم می کرد رو دنده عقب, خود ماشین اروم اروم از خط خارج می شد!🌷بعد از عملیات والفجر ۸ بود. من پس از مجروحیت و بستری شدن تازه مرخص شده بودم.محمود امد دنبالم. گفت：می خوایم بریم مشهد, تو هم بیا.گفتم زخم هام هنوز خوب نشده,پول سفر هم ندارم.رفت و برگشت. یه رب سکه اورد. گفت اینو به نیت زیارت امام رضا(ع) کنار گذاشته بودم. فروخت و شد پول سفر من...🌷بعد از پنج, شش سال حضور در جبهه تاره شده بود سرباز.گفتم محمود این چه کاریه تو داری, منتظری خط را بشکنن, همه چی که تموم شد میری خاکریز میزنی!بهش برخورد. از مهندسی رفت اطلاعات عملیات و شد غواص. شب اول کربلای ۵ بود. یکی از بچه ها گفت دیدم محمود رو زمین دراز کشیده, گفت پاهام رو بزار رو به قبله. این سرنیزه و ساعت غواصیم رو باز کن, ممکنه بره زیر دست و پای بچه ها یا دست دشمن بیافته, حیفه بیت الماله...گفتم شوخی نکن. رفتم. برگشتم شهید شده بود.🌷۷۵شهید را دفن کرده بودن.هنوز هم سنگ و نشانی نداشتن, پشته های کوچک خاک بود که ردیف شده بود. دنبال مزار محمود بودم. نا امید کنار مزاری ایستادم و گفتم, بی وفا رفتی, حداقل قبرت رو نشونم بده!دیدم یه تیکه کاغذ تو پشته خاک جلوم زده بیرون. کشیدم و روی اون رو خوندم. نوشته بود شهید محمود فولادی🌿🌺🍃🌷🍃🌺🌿هدیه به شهید محمود فولادی صلوات,,شهدای فارس↘️تولد：۱۳۴۷-روستای درودزن- فارسشهادت：۱۳۶۵/۱۰/۱۹-شلمچه-کربلای ۵#آلاله_های_کاکو_لبخندhttps://t.me/Kakolabkhand/18495