🎵 وقتی ترانه‌سرا در مقام یک روان‌شناس ظاهر می‌شود🎬 ترانه «ماه‌پیشونی»، موسیقی متن فیلم «ماه عسل» ب

🎵 وقتی ترانه‌سرا در مقام یک روان‌شناس ظاهر می‌شود🎬 ترانه «ماه‌پیشونی»، موسیقی متن فیلم «ماه عسل» با بازی گوگوش و بهروز وثوقی، یکی از ترانه‌های عاشقانه نامتعارف در تاریخ ترانه فارسی است.🧠 این ترانه، عاشقانه‌ای همراه با نوعی آموزش درباره انتخاب معشوق است. جنتی عطایی در آن سنت‌شکنی می‌کند و برخلاف روال معمول ترانه‌های عاشقانه، معشوق را به قدیسی بی‌عیب‌ونقص یا بتی آسمانی تبدیل نمی‌کند؛ بلکه او را از جایگاهی دست‌نیافتنی به زمین می‌آورد و انسانی‌تر، ملموس‌تر و قابل‌دسترس‌تر نشان می‌دهد.💭 بی‌تردید در این ترانه، جنتی عطایی مانند یک روان‌شناس زوج‌درمانگر یا فیلسوفی مدرن درباره عشق عمل می‌کند و مخاطب را به پذیرش واقعیت عشق و معشوق زمینی دعوت می‌کند.🌙 همین نگاه متفاوت در به تصویر کشیدن معشوق، این ترانه را به اثری بسیار جذاب تبدیل کرده است. «ماه‌پیشونی» به‌تنهایی به مبارزه با افسانه‌های مادربزرگ‌ها، قصه‌های هزار و یک شب و فانتزی‌های دوران کودکی ما می‌رود؛ همان تصویرهای رویایی و غیرواقعی از معشوقی کامل که در خودآگاه و ناخودآگاه بسیاری از ما، حتی تا سال‌های پیری، باقی می‌ماند.🐎 ترانه با رؤیای مردی سوار بر اسب آغاز می‌شود، اما در ادامه مشخص می‌کند که اسب او چوبی و غیرواقعی است. حتی مسیر، سرزمین و دیاری که عاشق به سوی آن رهسپار است نیز دروغین و خیالی معرفی می‌شود.📖 در ادامه، ترانه‌سرا ما را متوجه محبوبی می‌کند که سوارِ عاشق در جست‌وجوی اوست؛ معشوقه‌ای داستانی و اساطیری به نام «ماه‌پیشونی»، درست مانند روایت‌های کهن که قهرمان با عکسی در دست و نشانی مبهم، در پی محبوبی نایافتنی می‌گردد.🪞 سپس معشوقِ راوی، که اتفاقاً زن است و هیچ شباهتی به ماه‌پیشونیِ قصه‌ها ندارد، سوار عاشق را خطاب قرار می‌دهد و می‌گوید ماه‌پیشونی چیزی جز خواب، خیال، توهم، سایه و شبحی دروغین نیست.🌱 او از سوارِ اسب چوبیِ رؤیا می‌خواهد از خواب برخیزد، این خیال‌پردازی و افسانه‌سازی را رها کند و به جهان واقعیت و معشوق زمینی بازگردد؛ زیرا ماه‌پیشونی متعلق به قصه‌هاست.💔 اوج ترانه در چند مصرع پایانی است؛ جایی که معشوق خطاب به عاشقی که در جست‌وجوی محبوبی کامل است، می‌گوید: درست است که من از افسانه‌های رایج درباره معشوق‌های کامل دورم و مثل ماه‌پیشونی آسمانی و ماورایی نیستم، اما می‌توانم برای خستگی‌هایت مانند قصه‌ای لطیف و امن باشم و شرافتمندانه و مؤمنانه پای تو بمانم.✨ اگرچه زبان ترانه ساده، خودمانی و بی‌تکلف است، اما اگر کمی دقیق‌تر شویم و به پیام آن توجه کنیم، بی‌تردید از شنیدن چندباره‌اش لذت خواهیم برد.👩 نکته قابل توجه این است که ترانه از زبان یک زن و با درک روحیات زنانه بیان شده؛ در حالی که ترانه‌سرای آن یک مرد است، آن هم در جامعه‌ای مردسالار و سنتی.﻿🔗 @kalaleir | کانال #کلاله🌐 instagram.com/kalale_ir