حالا، شیخ، اعضای خانواده‌اش و حتی مأموران دولتی، یهودی را با فحش و ناسزا بمباران می‌کردند. یهودی قبل از ترک خانه متوجه شد که قطعا جان خود را از دست خواهد داد و در کمال ناامیدی، هنگام عبور از دیوار آجری انبار جدیدی که شیخ در راهرو ساخته بود، لگد محکمی به دیوار زد. آجرها بشدت لق شدند و تحت تأثیر نیروی لگد فرو ریختند و غلات شروع به جاری شدن روی کف حیاط کردند.به دنبال غلات، ظروف مسی نیز از پرده برون افتادند. یک نگاه کافی بود تا نشان دهد که همه آنها با قلم یهودی مهر شده بودند.مأموران دولتی هجده ظرف مسی را جمع کردند و نزد والی بردند. والی آنها را به صاحب اصلی‌شان برگرداند و یهودی را مرخص کرد. سپس او با لحنی تند شیخ را مورد انتقاد شدید قرار داد و به تفصیل در مورد ننگ و رسوایی که عمل او برای اسلام به بار آورده بود، صحبت کرد. هیچ ننگی بزرگتر از این نیست که یک رهبر مذهبی مسلمان به جرم سرقت معمولی مجرم شناخته شود. سپس یلنگ توشخان حکم داد که شیخ ابراهیم و خانواده‌اش باید ظرف یک ساعت کلات را ترک کنند وگرنه با مرگ حتمی روبرو خواهند شد. او به چند نفر از سربازانش دستور داد تا شیخ و خانواده‌اش را از شهر خارج کنند و به آنها اجازه داد فقط هر مقدار دارایی که می‌توانند حمل کنند، با خود ببرند.اگرچه فرج‌الله نصرالله‌اف این داستان را به عنوان روایتی واقعی از آنچه اتفاق افتاده است، تعریف کرد و بدون شک آن را به همین شکل شنیده بود، اما در واقع این داستان سرشار از ویژگی‌های فولکلور غیرواقعی است و بیشتر شبیه یک افسانه عامیانه است تا یک داستان واقعی. نکته جالب در این داستان، و همچنین در داستان بعدی، این است که این داستان‌ها درباره وقایعی که برای یهودیان کلات اتفاق افتاده است، در میان یهودیان مشهد باقی مانده است. بنابراین، می‌توان آنها را به عنوان گواهی بر ریشه کلاتی برخی از یهودیان مشهد در نظر گرفت.📔 منبع: کتاب جدید‌الاسلام ✍️ تألیف: رافائل پاتای 🤵🏻‍♂️ ترجمه: عبدالعلی شجاعی@KalatHistory