🔹گیرنده یا معامله‌گر؟ سه نفر را تصور کنید که هر سه بسیار باهوش و توانمندند. - نفر اول هر وقت همکارش مشکلی دارد، کمک می‌کند؛ تجربه‌اش را منتقل می‌کند و حتی گاهی از اعتبار خودش برای رشد دیگران استفاده می‌کند. - نفر دوم همیشه می‌پرسد: «این کار چه منفعتی برای من دارد؟» - و نفر سوم می‌گوید: «من کمک می‌کنم، اما انتظار دارم تو هم روزی کمکم کنی.»👈 اگر قرار باشد روی موفقیت یکی از این سه نفر شرط ببندید، کدام را انتخاب می‌کنید؟ آدام گرانت، استاد دانشگاه و نویسنده کتاب بده‌بستان، برای توضیح این تفاوت، آدم‌های محیط کار را به سه گروه تقسیم می‌کند: #بخشنده‌ها، #گیرنده‌ها و #معامله‌گرها. بخشنده‌ها قبل از اینکه بپرسند «چه چیزی گیر من می‌آید؟» می‌پرسند: «چه کمکی از دست من برمی‌آید؟» آنها دانش، زمان، تجربه، ارتباطات و حمایت خود را در اختیار دیگران می‌گذارند. گیرنده‌ها بازی را متفاوت می‌بینند. برای آنها سؤال اصلی این است: «این رابطه، این پروژه یا این آدم چه چیزی برای من دارد؟» ممکن است بسیار موفق، جاه‌طلب و حتی دوست‌داشتنی باشند؛ اما معمولاً بیشتر ارزش می‌گیرند تا اینکه ارزش ایجاد کنند. معامله‌گرها وسط این دو قرار می‌گیرند. آنها به اصل بده‌بستان و عدالت اهمیت می‌دهند: «من برای تو کاری انجام می‌دهم، اما انتظار دارم رابطه در نهایت متعادل باشد.»⬅️ اما قسمت شگفت‌انگیز ماجرا اینجاست: گرانت می‌گوید بخشنده‌ها می‌توانند هم کم‌موفقیت‌ترین افراد سازمان باشند و هم موفق‌ترین آنها! چرا؟ چون همه بخشنده‌ها شبیه هم نیستند. بعضی‌ها آن‌قدر به دیگران می‌دهند که خودشان خالی می‌شوند؛ کار دیگران را انجام می‌دهند، همیشه در دسترس‌اند، نمی‌توانند «نه» بگویند و در نهایت خسته و فرسوده می‌شوند.🔸 اما بخشنده‌های موفق، یک تفاوت اساسی دارند: آنها بخشنده‌اند، اما قربانی نیستند. کمک می‌کنند، اما مرز دارند. اعتماد می‌کنند، اما ساده‌لوح نیستند. دانش می‌دهند، اما اجازه نمی‌دهند دیگران دائماً از آنها استفاده کنند.https://t.me/kamyaraniekan