ناخوش! باز، بر بساط اشک و آه خیس و خسته می‌کنم نگاهرو به آن‌که سخت ناخوش است؛ در هوای هول دوستان مست

ناخوش! باز، بر بساط اشک و آه خیس و خسته می‌کنم نگاهرو به آن‌که سخت ناخوش است؛ در هوای هول دوستان مستدر پناه ارتفاع پستدر سکوت مومنان بت‌پرستبا صدای سرد مردمی که پشت هر شکستداد می‌زنند و دست...**هان خدای جان در آستین! هان قلیل دوستان راستین!حواستان به این غریب خسته هست؟!ناخوشی چنین چگونه زنده‌است؟! **در شبی سترون و سیاه مات، می‌کنم نگاه در عمیق زخم‌های میهنی تباهکه ناخوش است و نیمه‌جان میان دوزخ ثوابو، بهشت سنگی گناهکاش خواب دیده‌باشم، آه؛ کاش اشتباه کرده‌باشم؛ اشتباه! #سپاهی_لایین (کاوە زێدان)https://t.me/maname49