🔸ما با قرآن مخالف نیستیم، دوستش داریم، احترامش می‌کنیم، حتی گاهی می‌خوانیمش؛ اما آن‌قدر خواندنش را عقب می‌اندازیم که روزها و سال‌ها می‌گذرند و قرآن آرام‌آرام از زندگی‌مان فاصله می‌گیرد. 🔸شاید خطرناک‌ترین فاصله با قرآن، همین باشد؛ نه انکارش کنیم، نه واقعاً به سراغش برویم.🔸و گاهی حتی وقتی قرآن را باز می‌کنیم، فقط چشممان آیات را می‌خواند، اما دل‌مان حاضر نیست. قرآن را می‌خوانیم، اما نمی‌پرسیم: «این آیه چه چیزی برای من دارد؟» شاید قرآن قرار نیست فقط خوانده شود؛ قرار است ما را بخواند. قرار است در آیاتش خودمان را ببینیم؛ ضعف‌هایمان، دلبستگی‌هایمان، غفلت‌هایمان و مسیرهایی را که داریم اشتباه می‌رویم.🔸تدبر یعنی اجازه بدهی یک آیه چند لحظه تو را متوقف کند و از خودت بپرسی: اگر این آیه واقعاً پیام خدا برای من است، امروز چه چیزی را باید در زندگی‌ام تغییر بدهم؟ شاید فاصله ما با قرآن، فاصله چند صفحه نباشد؛ فاصله‌ای باشد به اندازه یک تصمیم که هنوز🆔 t.me/kanonquran_atu