لطفاً به بند اول سبّابه ات بگویک ذرّه صبر و حوصله اش بیشتر شوداز بُخل، زنگ خانه ی من سکته می کنددستت اگر کمی متمایل به در شوددر می زنی که وارد تنهاییم شویاما بعید نیست زمانی که می رویدر از خودش جلای وطن گفته، مثل مندر جست و جوی در زدنت در به در شودگفتی بیا و سر بکش از استکان منلاجرعه سرکشیدم و گس شد زبان منگفتم بیا و دست بکش از دهان مناین زهرمار عرضه ندارد شکر شوداین بچه لاکپشت نگون بخت سال هاستاز تخم در می آید و سوی تو می دوداما مقدّر است که در آخرین قدمیعنی در آستانه ی دریا دَمَر شودنُه ماه غلت خوردم و اصرار داشتمدر آن رَحِم لباس شوم تا بپوشی امیا کاسه ای شراب شوم تا بنوشی امهرنطفه ای که دوست ندارد پسر شودهر نطفه ای که دوست ندارد وَرَم شودگفتم وَرَم شوم وَرَمی در درون توتا هی بزرگ تر بشوم، تا جنون توهمراه قد کشیدن من بیشتر شوداما پسر شدم که تو را آرزو کنمهی جان بسر شدم که تو را آرزو کنمپیوسته آرزو کنمت بلکه آرزواز شرم ناتوانی خود جان به سر شوددستت مبارک است که چک می زند به گوشدستت مبارک است که می آورد به هوشعیسای دست های مبارک! بزن مراتا مرده ای به زنده شدن مُفتَخَر شود