#شب_شعر_شهریارانترک آرزو کردم رنج هستی آسان‌ شدسوخت پرفشانی‌ها کاین قفس ‌گلستان شدعالم از جنون من‌کر

#شب_شعر_شهریارانترک آرزو کردم رنج هستی آسان‌ شدسوخت پرفشانی‌ها کاین قفس ‌گلستان شدعالم از جنون من‌کردکسب همواریسیل گریه سر دادم‌ کوه و دشت دامان شدخامشی به دامانم شور صد قیامت ریختکاشتم نفس در دل، ریشهٔ نیستان شدهرکجا نظر کردم فکر خویش راهم زدغنچه تا گل این باغ بهر من ‌گرببان شدبر صفای دل زاهد اینقدر چه می‌نازیهرچه آینه ‌گردید باب خود فروشان شدعشق ‌شکوه ‌آلودست تا چه دل فسرد امروزسیل می‌رود نومید خانه‌ای که ویران شدجیب ‌اگر به غارت رفت دامنی به دستآریمای جنون به صحرا زن نوبهار عریان شدجبریان تقدیریم قول و فعل ما عجز استوهم می‌کند مختار آنقدر که نتوان شدبرق رفتن هوش است یا خیال دیداریچون سپند از دورم آتشی نمایان شدچین نازپرورده‌ست ‌گرد وحشتم بیدلدامنی‌گر افشاندم طره‌ای پریشان شد#بیدل_دهلوی@kanoonshahriaran