خانه ابرهای سپید، که اندیشه شکل‌گیری آن پیش از درگذشت استادبزرگ در ذهنم جوانه زده بود، بلافاصله پس ا

خانه ابرهای سپید، که اندیشه شکل‌گیری آن پیش از درگذشت استادبزرگ در ذهنم جوانه زده بود، بلافاصله پس از ترک ایشان، در دهم دی‌ماه ۱۳۹۵ و با سوگندی که در بنیانیه آغازین آن آمده است، آغاز به کار کرد.در آن روزها نه هنرجویی بود، نه مکانی، و نه پشتیبانی یا بودجه‌ای. تنها پشتوانه و بزرگ‌ترین سرمایه‌ام، افتخار شاگردی استادبزرگ و استاد مصطفی داودی‌پناه و حمایت‌های همیشگی ایشان بود و هست.دوجوی خانه ابرهای سپید نیز از همان روزی شکل گرفت که تمریناتم را در برابر دید رهگذران بوستان ملت رشت آغاز کردم؛ تنها و بی‌هیاهو. تجربه سال‌های شاگردی استاد میرمحمدی و همراهی با ایشان در پارک ملت تهران، توشه راهی شد که تا امروز از آن بهره می‌برم.در ظاهر اتفاق ویژه‌ای رخ نداد؛ نه صدایی بلند شد و نه تغییری ناگهانی پدید آمد. اما در همان استمرار آرام، چیزی به‌تدریج شکل گرفت که دیگر نمی‌توان آن را نادیده گرفت.این دوجو در یک لحظه ساخته نشد. هر بار حضور در میدان تمرین، هر بار بازگشت به همان نقطه آغازین و هر بار تکرار یک گام ساده، بخشی از آن را بنا کرد. آنچه امروز دیده می‌شود، حاصل انباشته شدن همین لحظه‌های کوچک و پیوسته است.در این مسیر، آنچه اهمیت دارد دیده شدن یا تأیید دیگران نیست؛ اهمیت در ادامه دادن راه است، در حفظ تمرین در روزهای عادی، در لحظه‌هایی که هنوز نشانه‌ای از نتیجه به چشم نمی‌آید.«خانه ابرهای سپید دوجویی است که از تداوم تمرین زاده شده است؛ جایی که بازگشتِ هرروزه به یک کنش ساده، آرام‌آرام به مکان بدل می‌شود.»اول تیر ۱۴۰۵@WhiteCloudsHouse Channel