در نظر من درختان، خاموش‌ترین پیام‌آوران شعور جهان‌اند. موجوداتی که در ژرفای خاک، رویایِ خواستن را می‌پرورند و در روشنایی، آن را به صورت قامت سبز آشکار می‌کنند. هر درخت خالقِ زیبایی‌ست. نه به‌سبب برگ و سایه‌اش، بلکه از آن‌رو که در سکوت خویش، آغاز هر کلام را می‌نویسد. آغاز هر خواستن را، هر میل پنهانی را که در رگ‌های طبیعت می‌جوشد. گیاهان، در میانِ خاموشیِ جهان، [ ادراکی ] دیرینه دارند. ادراکی که نه در زبان، بلکه در رستن و ایستادن تجلی می‌یابد. خاکشان یکی‌‌ست، اما خواستن‌‌شان متفاوت؛ و عظمت طبیعت در همین تفاوت نهفته است. در این‌ که هر درخت با همان خاک مشترک، راهی یگانه برای زیستن می‌گشاید. گویی هر تنه، سرگذشت جداگانه‌‌ای از میلِ بودن است. پس درخت تنها درخت نیست؛ آغازی‌‌ست برای فهمیدنِ جهان. آغازی‌‌ست برای خواستن. آغازی‌‌ست برای آن لحظه‌ای که طبیعت، بی‌صدا حقیقت خویش را در قامت یک موجودِ ایستاده آشکار می‌کند. #آرسینT.me/KanoonTaiChi