پیمان مکه؛ آن چه در متن نیست مثل همیشه سرتان را زیر برف نکنید. با گفتن انشاالله گربه است خطر رفع نمی شود. هدف پیمان‌ مکه همان چیزی است که در متنش نیست. فریادی است در سکوت. مگر در ماده ۵ ناتو، نام شوروی و روسیه که ناتو برای مهار او شکل گرفت، آمده است؟ بیشتر پیمان‌ها را باید از روی نامی که در آن‌ها نیست خواند. در «توافق مکه»، نام ایران غایب است؛ ولی تاریخ رفتار امضاکنندگان، خود گویاترین متن است.عربستان نه با اسرائیل جنگیده، نه با آمریکا؛ سال هاست حریفش همیشه یک محور بوده: حوثی در یمن، حشدالشعبی در عراق، حزب‌الله در لبنان، و در پس همه، تهران. این تنها کشوری است که در یک سال اخیر دوبار مستقیم با ایران درگیر جنگ شد؛ آن هم نه ریاض، که واشنگتن و تل‌آویو. و در همین حال، عربستان نامزد جدی پیوستن به ابراهیم است؛ کشوری در آستانه صلح با اسرائیل، چگونه می‌تواند علیه او تسلیح کند؟پس معادله ساده است: وقتی حریف تاریخی یکی است، و دوست استراتژیک جای دیگری، پیمان سه‌جانبه‌ای با ترکیه ناتویی و پاکستان هسته‌ای، تنها یک معنا دارد؛ نه دفاع مبهم از «صلح منطقه‌ای»، که چتری برای بازتوزیع هزینه هر رویارویی احتمالی با محور ایران.بیانیه‌های رسمی می‌گویند «علیه هیچ‌کس نیست». ولی زبان دیپلماسی، فقط راه بازگشت را برای مذاکره باز نگه می‌دارد.جغرافیای این پیمان تصادفی نیست. مکه محور است، ولی هدفش تهران است.#یدالله_کریمی_پور #karimipour_k