✍امثال و حکم بر اساس این نقل، ابوالخیبری (از شخصیتهای عرب) همراه با گروهی بر سر مزار حاتم طایی که به سخاوت مشهور بود، گذر کردند. او از روی شوخی یا انکار، رو به قبر حاتم کرد و گفت: «به عرب خواهم گفت که نزد حاتم رفتیم و ما را پذیرایی نکرد!».شب را در همانجا خوابیدند. نیمهشب، ابوالخیبری بیدار شد و دید شترش از پای درآمده و بر زمین افتاده است. فریادی کشید و گفت در خواب، خودِ حاتم را دیده که از قبر بیرون آمده و با نیزهای به گلوی شترش زده و این شعر را خوانده است: «البته ما میهمانان خود را از بیم سرزنش، با تیغی که در دست داریم، خوراک میدهیم».یارانش به او گفتند که حاتم، چه در زندگی و چه پس از مرگ، از او پذیرایی کرد. پس شتر را کشتند، گوشتش را پختند و خوردند. روز بعد، در راه به عدی بن حاتم (پسر حاتم) رسیدند که شتری را یدک میکشید. عدی گفت: «دیشب پدرم را در خواب دیدم که حال تو را به من خبر داد و گفت تا تو را سوار بر این شتر کنم» و آن شتر را به ابوالخیبری بخشید.این حکایت نشان میدهد که کرامت حاتم طایی در سخاوت، چنان بود که حتی پس از مرگ نیز از میهمانان خود به شکلی شگفت پذیرایی کرد.❤️ همراه ما در «کاریز آنلاین» باشید:🔹 تلگرام: t.me/karizonline🔹 روبیکا: rubika.ir/karizonlinee🔹 اینستاگرام: instagram.com/karizonline