✍امثال و حکم 🌿 حکایت بایزید بسطامی و پیرزننقل است که روزی بایزید بسطامی در حال شور و شوق عرفانی، از شهر بیرون رفت. در بیابان پیرزنی را دید که انبان آردی بر دوش داشت.پیرزن از بایزید خواست انبان را برایش حمل کند. بایزید که حال عادی نداشت، نتوانست آن را بردارد. پس به شیری اشاره کرد؛ شیر آمد و انبان را بر پشت او گذاشت.بایزید به پیرزن گفت:«اگر به شهر رفتی و مردم پرسیدند چه کسی را دیدی، نگو بایزید را دیدم؛ نمی‌خواهم مردم مرا بشناسند.»پیرزن گفت:«چه کسی را دیدم؟ ظالمی خودپسند را دیدم!»بایزید تعجب کرد و پرسید: «چرا چنین می‌گویی؟»پیرزن گفت:«این شیر، آیا مکلف و موظف است که بار تو را حمل کند؟»بایزید گفت: «نه.»پیرزن گفت:«پس تو حیوانی را که خداوند چنین تکلیفی بر او نگذاشته، به خدمت خود گماشتی. آیا این ظلم نیست؟»بایزید گفت: «چرا.»پیرزن ادامه داد:«از آن گذشته، می‌خواهی مردم شهر بدانند که شیر مطیع توست و تو صاحب کرامتی! این خودپسندی نیست؟»بایزید سکوت کرد و گفت:«آری، درست گفتی.»و سپس گفت:«این سخن پیر من بود.»نقل شده که پس از آن، بایزید هرگاه امری خارق‌العاده یا کرامتی برایش پیش می‌آمد، دیگر به آن دلخوش نمی‌شد و از خداوند می‌خواست حقیقت آن را به او بنمایاند. نکته زیبای حکایت:گاهی انسان ممکن است کار بزرگی انجام دهد، اما خطر اصلی این باشد که همان کار بزرگ، موجب بزرگ دیدن خودش شود. بایزید درس تواضع را نه از یک عالم یا شیخ بزرگ، بلکه از یک پیرزن ناشناس گرفت.❤️ همراه ما در «کاریز آنلاین» باشید:🔹 تلگرام: t.me/karizonline🔹 روبیکا: rubika.ir/karizonlinee🔹 اینستاگرام: instagram.com/karizonline