⭕️ و دریغا که آخرین مرد بازگشته از جنگ، همسر او نیست!↙️ بازنشر به مناسبت 26 مرداد، سالروز بازگشت آزا

⭕️ و دریغا که آخرین مرد بازگشته از جنگ، همسر او نیست!↙️ بازنشر به مناسبت 26 مرداد، سالروز بازگشت آزاده گان به کشور✍️قاسم خرمي💎 این عکس، زن جوانی را نشان می دهد که در هنگام بازگشت اسرای جنگ عراق، آخرین امیدهای او در حال از دست رفتن است. فکر می کرد آخرین اسیری که بر می گردد لابد همسر اوست اما غمگین است بسان همان مادری که آخرین سرباز بازگشته از جنگ، فرزند او نیست💎من در زندگی با اشک و آه بیگانه نبوده ام اما برای این عکس بارها گریسته ام. به چشم هایش نگاه کنید و التماس پنهانی که در نگاه اوست. عکس کوچکی از شوهرش را به تک تک بازماندگان از اردوگاههای عراق نشان می دهد تا شاید، ردی و اثری از او داشته باشند. احتمالا همسر او هم یکی از هزاران رزمنده و سربازی است که از آنها اثری و خبری نمانده و نيامده است .💎 اين روزها برای جامعه آزرده و مجروح و انقلابی نماهای جنگ ندیده ای که به همین جامعه تحکم می کنند، سخن گفتن در باره آن حماسه ها و اشك ها و ناله ها، كار راحتي نيست، اما بد نیست بدانیم که اكنون نزدیک به چهار دهه از پايان جنگ ايران و عراق مي گذرد. پدران و مادران بسياري از شهدا، ديگر در قيد حيات نيستند و يا يكي يكي در گوشه اي از كشور بدرود حيات مي گويند و به ديدار فرزندانشان مي روند. خواهران و براردان و فرزندان شهدا نيز با زخمي عميق بر روح و جان، به هر حال درگير زندگي خودشان هستند و در اين ميان مي ماند همسران شهدايي كه سالهاست تنها زيسته و در خفا گريسته اند.💎 آنها هم روزي مثل همه دختران رویایی داشتند و می خواستندخوشبخت شوند. اما با تيري، تركشي و آتشي كه ديگران برافروختند در يك لحظه تمام آن آرزوها دود مي شود و به هوا می رود و اين زندگي، دیگر براي آنها ، زندگي نمي شود.💎 در این میانه، آنها مانده اند و جامعه گرفتاري كه هر كس درگير خودش است و گاه  كه فرصت مي يابند به جاي پرسش از صاحبان قدرت و مسئولیت، از همسر و فرزند و پدر و مادر شهيد مي خواهند كه پاسخگوي شرايط سياسي و اقتصادي امروز كشور باشند! اين هم غمي افزون بر آن غمهاست💎 اين روزها هم كه تقريبا اغلب فرزندان شهدا ازدواج كرده اند و پي زندگي خودشان رفته اند، براي همسر شهيد، تازه مي شود آغاز تنهايي دوباره. تنهايي با موههايي كه سفيد شده است، چشماني كم سو، دستان لرزان و استخوان هايي كه تير مي كشد. او مي ماند و عينك تار و قوطي هاي قرص و خاطرات روزهايي كه گذشت و حسرتي كه بر دل نشست و يك عمر دلدادگي و سرگرداني…چه می کردیم با این زندگانی اگر عاشق نمی بودیم صائب خلاصه، هيچ كس از هيچ جنگي، سالم بيرون نمي آيد! يكي يكبار به زمين مي افتاد، يك خانواده روزي صدبار مي ميرند و زنده مي شوند!🔻 متن کامل را اینجا بخوانید