مروری بر بحران آموزش در ایران ۱۴۰۴یک سال آموزش ازدست‌رفته را چگونه می‌توان جبران کرد🔸سال تحصیلی ۱۴۰

مروری بر بحران آموزش در ایران ۱۴۰۴یک سال آموزش ازدست‌رفته را چگونه می‌توان جبران کرد🔸سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۵ یکی از پرآشوب‌ترین سال‌ها برای آموزش عمومی در ایران بود. سالی که اعتراضات، سرکوب و جنگ نیز به کمبود معلم، فرسودگی ساختاری، سرکوب صنفی، تورم، نبود بودجه و کیفیت آموزش و نابرابری اضافه شد. علاوه بر این‌ها قطعی برق و گاز، آلودگی هوا، تعطیلی‌های مکرر، اختلال اینترنت، ناکارآمدی آموزش مجازی، فشار اقتصادی بر خانواده‌ها و برخورد امنیتی با معلمانی که درباره وضعیت آموزش اعتراض کردند، به این بحران بیش از پیش دامن زد.🔸می‌توان گفت نتیجه همه این‌ها اختلال در خودِ فرایند یادگیری بود که در نهایت اثرات مخربی بر آینده ایران خواهد گذاشت. این اختلال را به خوبی می‌توان در میانگین پایین نمرات امتحانات نهایی، شکاف روزافزون میان دانش‌آموزان مدارس برخوردار و محروم و افزایش شمار کودکان خارج از چرخه تحصیل، دید.🔸از سوی دیگر جبران حتی یک روز تعطیلی در مدرسه نیازمند برنامه، معلم، فضای آموزشی و امکان دسترسی دانش‌آموز به منابع درسی است. اگر تعطیلی‌ها پراکنده و پیش‌بینی‌نشده باشند، برنامه درسی از ریتم می‌افتد و معلم ناچار می‌شود بخشی از مطالب را حذف یا با سرعت بیشتری تدریس کند. در این میان دانش‌آموزان مناطق محروم بیش از دیگران آسیب می‌بینند. خانواده‌ای که توان پرداخت هزینه کلاس خصوصی یا تهیه تجهیزات آموزشی ندارد، نمی‌تواند تعطیلی مدرسه را با آموزش جایگزین جبران کند.🔸در این گزارش به بررسی ابعاد گوناگون این بحران پرداخته‌ایم: از تلفات سنگین انسانی در میان دانش‌آموزان و معلمان، تخریب فیزیکی صدها فضای آموزشی و پیامدهای روانی ناشی از جنگ و آوارگی گرفته تا ناکارآمدی زیرساخت‌های آموزش مجازی، افزایش شمار کودکان بازمانده از تحصیل، افت نمرات نهایی و برخوردهای قضایی و امنیتی با تشکل‌ها و فعالان صنفی معلمان. 🔸همچنین پیشنهادهایی ملموس برای جامعه مدنی، انجمن‌های صنفی و فعالان حوزه آموزش ارائه کرده‌ایم تا با اتکا به استانداردهای بین‌المللی آموزش در شرایط اضطراری (INEE)، بتوانند نقشه راهی را برای نجات آموزش ایران ترسیم کنند. ⛓️‍💥این گزارش را در وبسایت اصل۲۰ بخوانید.#اصل۲۰