یاد دوستان برزکی پای چشمه احمدآباد!دلم برای چشمه احمدآباد تنگ شده، در کوهستان #کاشان، شهر #بزرکباید سر صبر تنها میرفتم بدون زحمت دیگران.پیاده می‌روم تا دره آبادی، پای درخت چنار، کنار چشمه. کم اینجا نیامده‌ام، اما گمانم این بار دیر شده که دلتنگم.دلتنگی چیز خوبی است، آدم را از رخوت بیرون می‌آورد و به حرکت و هیجان وامی‌دارد.زیر درخت چنار، صدای پای آب و چشمه کهن که از زیر کوه بیرون می‌آید. آبش کم و زیاد می‌شود، اما زاینده است در دره #زاینده‌رود_برزک.گله گوسفندان آنجا آمده آب می‌خورند و می‌روند، پیشترش خانم عزیز و مهربانی مرا به آلاچیق باغ دعوت می‌کند، شاه‌توت می‌آورد و چای. چشمه خلوت می‌شود، سرازیر می‌شوم. از ریشه چنار کهن فرش‌انداز و تکیه گاهی فراهم شده، لم می‌‌دهم و ریلکس می‌کنم، مایه‌اش همان دو چای قبلی است.تماس برقرار می‌شود با عالی جنابان صادقیان و جناب امیر مقامی جهت تبریک روز عکاس.نشسته‌ام پای چشمه و یاد دوستان می‌کنم. صفای دوستان برزکی آقایان احمد صادقیان، مهدی حدادی، مرتضی طاهری، وحید و سعید جعفرزاده، محمد مصلایی، حسین راستی، سعید غلامیان و عبدالمجید رفیعی.#محمد_مشهدی_نوش‌آبادی۱۴۰۵٫۵٫۲۷ https://www.instagram.com/p/DcLvQKbFqpp/?igsh=dTc4eHUxN2owazV0