میا بی‌دف به گور من برادر!که در بزم خدا غمگین نشایدامروز به جلسه هفتم کوچ مرحوم #زهره_یاوریان موسس #

میا بی‌دف به گور من برادر!که در بزم خدا غمگین نشایدامروز به جلسه هفتم کوچ مرحوم #زهره_یاوریان موسس #یوگا در #کاشان و اولین مدیر کمیته یوگا در این شهر به تالار #خانه_رز رفتیم.بر خلاف معمول، این مجلس یادبود به توصیه خود مرحومه مجلس شادی بود. مجلس دوبار اجرای #موسیقی زنده داشت، و سرود و دف و کف و موسیقی فضا را پر کرده بود، از جمله غزل‌هایی از غزلیات_شمس و تصنیف‌هایی از جمله «تو ای پری کجایی» اجرا شد. مجری و خوانندگان اصلی زنان بودندسالن پر بود و عمده حضار زنان و دختران و در واقع شاگردان و دوستان خانم یاوریان که عموما حجاب_متعارف زنان متجدد داشتند.باری این مجلس باشکوه که بیشتر به بزم می‌ماند تا سوگ، مرا به یاد شعر_مولانا انداخت و روایت شیوه وجد_و_سماع و دف_نوازی وی در تشیع جنازه صلاح_الدین_زرکوب.این مجلس نشان می‌دهد که رویکردهای متعارف در همه بخش‌های جامعه در حال تغییر است. هنوز دیانت و معنویت هست، اما نه در چارچوب‌های معهود سنتی، بلکه با معنویتی زنده و تجربه محور که نشان از پوست اندازی فرهنگی جامعه، در شهر_سنتی_کاشان می‌دهد.این نگاه در عین حال بازگشت به همان سنت‌های_عرفانی_اسلامی_ایرانی است و انسان را به یاد شعر مولانا جلال‌الدین محمد بلخی می‌اندازد:ز خاک من اگر گندم برآیداز آن گر نان پزی مستی فزایدخمیر و نانبا دیوانه گرددتنورش بیت مستانه سرایداگر بر گور من آیی زیارتتو را خرپشته‌ام رقصان نمایدمیا بی‌دف به گور من برادرکه در بزم خدا غمگین نشایدبدری زان کفن بر سینه بندیخراباتی ز جانت درگشایدز هر سو بانگ جنگ و چنگ مستانز هر کاری به لابد کار زایدمرا حق از می عشق آفریده‌ستهمان عشقم اگر مرگم بسایدمنم مستی و اصل من می عشقبگو از می به جز مستی چه آیدبه برج روح شمس الدین تبریزبپرد روح من یک دم نپاید«مولانا»تصویر آخر به ترتیب بعد از من آقایان استاد احمد اسلامی، سعید عطایی‌شاد، حمید پیوندی و محسن کوهی که در تصنیف اول هم‌خوانی می‌کند.محمد_مشهدی_نوش‌آبادی ۱۴۰۴٫۱۰٫۹ https://www.instagram.com/p/DS5G-xOiGSY/?igsh=eDQ5eXE4ODNpMDFn