به “فرهیختگان” نباید اعتماد کرد✍️ هیراد پیربداقی/ فعال کارگریچون ادا و ژست است. توهم دانایی است. تصو

به “فرهیختگان” نباید اعتماد کرد✍️ هیراد پیربداقی/ فعال کارگریچون ادا و ژست است. توهم دانایی است. تصور می‌کنند چیزی را دیده و فهمیده‌اند که عموم مردم نمی‌دانند. در نظرشان مردم همیشه احمق و نادانند اما کودن‌تر از خودشان پیدا نمی‌شود. مثل توهم روزنامه‌نگاری که خودش را مرجع اخبار می‌داند، مترجمی که توهم متفکری دارد، آنکه با مدارک دانشگاهی‌اش فخر می‌فروشد یا مثل هنرمندی که خودش را مرکز ثقل تاریخ می‌داند. وقتی که زندانی سیاسی می‌خواهد با بیانیه‌هایش دنیا را تکان دهد، چرا یک دریبل‌زن فوتبال تصور نکند فرهیخته سیاسی است؟هیچکس فرهیخته و نخبه‌ی مردم نیست. نهایتش به حکومت‌ها خدمت می‌کنند. همین است که هر که از راه می‌رسد تحلیل‌گر جنگ و اقتصاد شده. ضایعاتی هستند که با ارابه‌ها به این سو آن سو می‌روند، و در خیال‌شان می‌رانند، ولی ارابه‌ران بهشان می‌خندد.دور و برم “روشنفکر” نمی‌بینم. روشنفکر مردمی آن کسی است که از مردم می‌آموزد و از واقعیت خط می‌گیرد. ده دقیقه در میان مردم کوچه بازار بودن و صحبت تصادفی با ده نفر می‌ارزد به ده ساعت کلنجار در پاتوق‌های کتاب‌خوانی و محافل همه‌چیز دان‌ها!اگر میلیون‌ها نفر در خیابان شعار فاشیستی بدهند، پس روشنفکرش چه‌کار میکرده؟ به مردم فحش می‌داده یا مجیزگوی قدرت بوده؟ اگر جنبش‌ها شکست و فریب می‌خورند ولی بار دیگر قوی‌تر ظاهر می‌شوند، روشنفکر چه دردی دارد که هر بار ضعیف‌تر عمل می‌کند؟ اگر زیر بار ظلم کاسه چه‌کنم به دست گرفته‌اند، پس انتقادات به قشر روشنفکر جامعه بر می‌گردد. اگر مردم برای یادگیری سیاست مجبورند قربانی‌های زیاد بدهند، پس روشنفکر کارش را درست انجام نداده، مگر نه به چه دردی می‌خورد!کسی که متفکر است باید روشنگری کند. حتی پیش‌بینی کند. هم‌گام با مردم زندگی کند. باید مجهز به روش علمی و شناختی همه‌جانبه از اوضاع و احوال کشور و جهان باشد. نه اینکه اقتصاد را با مقالات ترجمه‌ای بفهمد و جنگ را از لابه‌لای رسانه‌ها دنبال کند..فریدریش انگلس سال ۱۸۸۷ (در مقدمه رساله بورکهایم) از لفظ “جنگ‌جهانی” استفاده می‌کند و از جنگ اول با مدت و رقم دقیق سربازان می‌نویسد. حتی سقوط دولت‌ها و تاج‌و‌تخت‌ها را می‌گوید و شرایط اروپای بعد از جنگ را ترسیم می‌کند و تبعات آن در قحطی و اعتبارات مالی و.. جالب اینکه قائل به پیش‌گویی نبود! قائل به سواد و شناختِ واقعیت بود.نوشته‌اش را بعدها لنین با عنوان “کلمات پیش‌گویانه” بازنشر کرد. خودِ لنین که جنگ اول را به صلح رساند، جنگ‌جهانی دوم را ناگزیر می‌دید و تبعات و تلفاتش را پیش‌بینی کرد.کارل مارکس که بر همه قاره‌ها تاثیر گذاشت، از جوانی به بعد، تقریباً به خاطر هیچ واقعه‌ی مهمی در جهان غافل‌گیر نمی‌شد. می‌دانست که چگونه فلسفه و علم را ترکیب کند. به همین دلیل ما امروز داریم در صفحات جلد سوم کاپیتال زندگی میکنیم، و گرگ‌های وال‌استریت از دکترین او در کشف ارزش‌اضافی بهره می‌برند!آن‌ها پیامبر نبودند و جام جهان‌بین نداشتند اما چیزی داشتند که نخبه‌گرایی و روشنفکربازی به ما نمی‌دهد: متدولوژی به‌جای ایدئولوژی.#فرهیختگان_متوهم#نخبه_گرایی#روشنفکر_بازی#متدولوژی_به_جای_ایدئولوژی#توهم_دانایی#نقد_روشنفکری#نقد_نخبه_گرایی#از_مردم_بیاموزیم#سواد_و_شناخت#حقیقت_در_واقعیت#اندیشه_نقاد#آگاهی_اجتماعی#جامعه_آگاه#قدرت_و_روشنفکریرسانه، شمایید. لطفاً با دوستان خود به اشتراک بگذارید.کانال چالش صنفی معلمان ایران 🔸🔸🔸🔸🔸🔸🔸https://t.me/kchaleshFI