#Part261حس میکردم داره منو جایی میبرهچون برخلاف قبل که زود از دیدم پنهون میشد و دیگه نمیدیدمش حالا د

#Part261حس میکردم داره منو جایی میبرهچون برخلاف قبل که زود از دیدم پنهون میشد و دیگه نمیدیدمش حالا داشت یه طورایی منو دنبال خودش میکشونددودلی رو کنار گذاشته و دنبالش راه افتادمرفت و رفت تا رسید به جایی پرت ته عمارت بین درختا ، جایی که حتی به عقل جن هم نمیرسید اتاقی قدیمی بود که بیشتر شبیه کلبه میموندباورم نمیشد همچین جایی هم توی این عمارت وجود داشته باشه پس برای همین بود ناهید دوست نداشت و نمیزاشت کسی این سمت باغ بیاد چون میترسید با این زن مواجه شیم ولی چرا این همه سال قصد داشت این زن رو اینجا پنهون کنه ؟؟ گیج و گنگ نگاهی به اطرافم انداختم و ناباور قدمی جلو گذاشتم اینجا کجابود؟؟ با ورودش به کلبه بی اراده قدمام از حرکت ایستاد و آب دهنم رو صدادار قورت دادم در کلبه رو باز گذاشته بودو یه حسی بهم میگفت بخاطر من این کار رو کرده تا من دنبالش برماین همه سال نسبت به این زن مرموز کنجکاو بودم پس باید میفهمیدم اینجا چه خبره !!پس با سرفه ای گلوم رو صاف کردم و ترس رو کنار گذاشته و دنبالش راه افتادم باید هر طوری شده سر از کارش درمیاوردمبا وردم به اتاق و دیدن چیزی که جلوی روم بود به معنای واقعی خشکم زد باورم نمیشد عکس آراد اونم توی قاب عکس کهنه و زوار دررفته ای درست وسط اتاق روی دیوار نصب بود