#Part260توی چند قدمیش ایستادم ولی اون اینقدر غرق نگاه کردن به آراد و گندم بود که اصلا متوجه من نشده بود همین که قدم دیگه ای سمتش برداشتم شاخه ای زیر پام شکست و صداش توی فضا پیچید و همین باعث شد به خودش بیاد و توجه اش سمتم جلب بشهبا ترس و چشمای گشاد شده عقب کشیدو میخواست با عجله‌ ازم دور شه و فرار کنه که صداش زدم _نترس من کاریت ندارم !!بی اهمیت به حرفم عقب گرد کرد ومیخواست عین همون چندباری که قبلا دیده بودمش فرار کنه و بین درختا گم شه که باز صداش زدم_صبر کن تو رو خداباز اهمیتی نداد و با قدمای بلند ازم دور شد که یکدفعه با چیزی که به ذهنم رسید ناخودآگاه بلند گفتم :_بخاطر آراد نرو !!نمیدونم چرا همچین حرفی بهش زدم ولی همین حرف من باعث شد بایسته و جلوی‌ چشمای ناباورم به سمتم بچرخهپس حدسم درست بودنسبت به آراد حساس بود ولی چرا ؟؟تموم جراتم رو جمع کردم و سمتش رفتم برعکس قبل که ازم دور میشد و فرار میکرد ایستاد و گیج نگاهم کرد نگاهم روی لباسای کهنه و ظاهر بد و آشفته اش چرخید و توی ذهنم پر شد از علامت سوال که این زن کیه !!فکر میکردم آروم شده و میمونه تا باهاش حرف بزنم ولی برعکس تصورم باز شروع کرد به راه رفتن ولی نه اون قدر تند که گمش کنم دودل نیم نگاهی به پشت سرم و آراد و گندمی که سخت مشغول بازی و بگو بخند بودن انداختم و دنبالش راه افتادم