فرزند، عزیز،گاهی شرایط به شکلی پیش می‌رود که هم در جسم ضعیف می‌شویم، هم در روح تنها می‌مانیم.یکی از دریافت‌کنندگان ایمیل‌های "هر روز یک معجزه" می‌نویسد:«هفتهٔ گذشته در بیماریِ گوارشی بودم و در خانه تنها. دو دخترم، نوه‌ام و دامادم همه در خانهٔ دختر بزرگم در شرایط مشابهی بودند. من روزها را به‌تنهایی سپری کردم. شب، درگیری‌ای میان من و یکی از همسایگان پیش آمد؛ با شخصی که از مردان خدا بود! بعد با خدا صحبت کردم و گفتم: خداوندا، آیا فرزند تو هم نباید یک زن تنها را درک کند؟ با پدر حرف زدم و شکرگزاری کردم.»این زن، با تمام تنهایی‌اش، انتخاب کرد که با خدا صادق باشد. او فقط پیش خدا شکایت نکرد، بلکه به او اعتماد هم کرد. صبح روز بعد، با سختی از خواب برخاست، اما نوشت که پیام‌ها را با جان‌ودل خوانده و دریافت کرده است.در مزمور، باب ۱۴۷ آیهٔ ۳ آمده: «دلشکستگان را التیام می‌بخشد، و زخمهایشان را می‌بندد.» https://bible.com/bible/118/psa.147.3.NMVفرزند، عزیز، اگر امروز در خانه تنها هستی، یا کسی تو را درک نمی‌کند، مطمئن باش که خدا تو را دیده، صدایت را شنیده، و فراموشت نکرده است.سپاس برای وجود وفادار و استوارت، تو یک معجزه‌ای!