از غَذای خوب خوشَش می‌آمد، از یک رستورانِ تمیز یا حوله‌ای که تازه شسته شده باشد و یک‌جوری خشکی و زبر

از غَذای خوب خوشَش می‌آمد، از یک رستورانِ تمیز یا حوله‌ای که تازه شسته شده باشد و یک‌جوری خشکی و زبری دارد که اِنگار نو است. بَعد که خواست دنیا را عَوض کند، همه این چیزها را در خودش کُشت.- هوشنگ گلشیری/ آینه‌های دَردار@ketaab_sara