🔰«وَ لاََ تُلْقُوا بِأَيْدِيكُمْ إِلَى اَلتَّهْلُكَةِ...»📝و در آيه دليل است بر تحريم اقدام بر آنچه خوف نفس باشد در آن و بر عدم جواز امر بمعروف نزد خوف زيرا كه در آن القاى نفس است بتهلكه و نيز در آن دليل است بر جواز صلح با كفار و بغات هر گاه امام خايف باشد بر نفس خود يا بر مسلمانان مانند فعل پيغمبر صلی‌الله‌علیه‌وآله در عام حديبيه و أمير المؤمنين عليه‌السلام در صفين و امام حسن علیه‌السلام نيز با معاويه صلح فرمودند در وقتى كه امر او متشتت شد و خايف شد بر نفس خود و شيعيان خود اگر كسى معارضه نمايد بقضيه امام حسين علیه‌السلام جواب از اين بدو وجه است: يكى اينكه ظن او آن بود كه او را مقتول نسازند بجهت مكانت و مرتبه او از رسول خدا، دوم آنكه ظن غالب او آن بود - كه اگر با ايشان قتال كند و اگر نكند - كه ابن زياد او را خواهد كشت هم چنان كه مسلم را كه ابن عم او بود بكشت و قتل با عز نفس و جهاد اهون بود بر او.1⃣مجمع البيان ج۲ ص۵۱۶📗تفسير منهج الصادقين ج۱ ص۴۱۸@ketab_mottaghin