دوش وقت سحر از غصه نجاتم دادندواندر آن ظلمت شب آب حياتم دادندبيخود از شعشعه پرتو ذاتم کردندباده از ج

دوش وقت سحر از غصه نجاتم دادندواندر آن ظلمت شب آب حياتم دادندبيخود از شعشعه پرتو ذاتم کردندباده از جام تجلي صفاتم دادندچه مبارک سحري بود و چه فرخنده شبيآن شب قدر که اين تازه براتم دادندبعد از اين روي من و آينه وصف جمالکه در آن جا خبر از جلوه ذاتم دادندمن اگر کامروا گشتم و خوشدل چه عجبمستحق بودم و اين ها به زکاتم دادندهاتف آن روز به من مژده اين دولت دادکه بدان جور و جفا صبر و ثباتم دادنداين همه شهد و شکر کز سخنم مي ريزداجر صبريست کز آن شاخ نباتم دادندهمت حافظ و انفاس سحرخيزان بودکه ز بند غم ايام نجاتم دادند#كتاب_بخونيم @ketabbekhonim1397