☘برگی از کتاب شیخ به راه خود می رفت؛ گویی انبوهی کار نکرده داشت که باید همه را به نوبت انجام می داد. همه چیز در نظمی دقیق پیش می رفت. نه خواندن جای نوشتن را می گرفت، نه نوشتن جای عبادت را، نه عبادت جای تدریس را و نه هیچ کدام جای رسیدگی به فقرا و خویشان را.زمان تابع اراده او بود و به هر میزان که او می خواست، وسعت پیدا می کرد.✍وحید یامین پور 📒نخل و نارنج📘 @ketabe_khoub